تنهاییم درد می کند

تنهاییم درد می کند
رد غصه هایم را می گیرم
از شاهرگ احساسم بالا می رود
گوشه قلبم می نشیند
بی صدا،
عمیق
طولانی

هر شب تیر می کشد و
از شاخه دستانم
می رود بالا
بالاتر
و در حفره های خالی ذهنم
شکوفه می زند
و در چشم هایم گل می دهد

تنهاییم ...
درخت بزرگی شده
با میوه های مسموم
و برگ هایی رسوا
از خواب های سبز جنگل شدن

#وصی پور