Trust me PART. 1

بعضی چیز ها تو زندگی ما ادما میمونه بعضی چیز ها رو هم از دست میدیم ولی بعد چند سال یا چند ساعت یا هر زمان دیگه بهترینشو پیدا می کنیم منم بعد اون ادم یکی فرد خیلییی بهتری پیدا کردم.

سلام اسم من ماهاستُ21 سالمه و عاشق طراح لباس ام😁
خب من با پدر مادرم زندگی می کنم و تک فرزندم و از هیمن خوشحالم که همه توجه ها روی منه ولی بدیش اینه که خیلی کارا ها رو نمی تونم انجام بدم هوف از اینا بگذریم بریم سر داستان ( چه عجب فهمیدی که بریم😑) انقدر نق نزن برو (اوکی)
(17 سال پیش)
من بچه ای بودم همیشهههه بچه ها از این همه هیجانی که داشتم دورم جمع میشدن من بین اون همه بچه یک دوست داشتم اسمش سوهو بود
خیلی از شیطونی هامو با اون مردم مثلا یک بار خوراکی های قلدر مون رو برداشتیمو انداختیم تو سطل اشغالی روزش هیچ کس نفهمیدی ولی اه هنوز وقتی بهش فکر می کنم پاهم از شدت دویدن درد میگیره
بالاخره ما بزرگ شدیم و رفیتم مدرسه و همین جور رشد کردیم رسیدم به 18 سالگی اون موقع فقط برای قبول شدنم درس خوندم و دو سال بود که با سوهو رل زده بودیم روزش بهم اعتراف کرد و همو بوسیدم و از اون روز به بعد بهترین روز های زندگیم بود
تا این روز رسید
مثل همیشه داشتم توی کتاب خونه درس می خوندم
سرم سر درس گرم بود که وقت ناهار خوردنم رسید سمت یک از رستوران ها شدم و پشت میز نشستمو و گوشیمو برداشتو به سوهو زنگ زدم
+ الو سوهو
با سردی تمام جوابمو میدا مثل همیشه عشقم صدام نمی کرد
سوهو: الو کار تو بگو
+ سوهو حالت خوبه؟؟؟
سوهو: از همیشه بهترم چون کنار یک نفری نشتم
صداش خیلی بهم نزدیک بود
سرمو درو برمو چرخوندم دیدم سوهو کنار یک دختر نشسته و دستشو انداخته دور گردنش
گوش از دستم افتاد و فقط به اون دوتا نگاه می کردم از روی صندلی اروم پاشدمو سمت شون رفتم که سوهو تا منو دید کپ کرد و صدام کرد با چشمای اشکی بهش نگاه می کردم عقب عقب رفتمو به میزی که نشسته بودم رسیدم کیف و گوشیمو برداشتو با سرعت از رستوران خارج شدم
کل خیابونا رو با گریه داشتم راه میفرستم خودمو لعنت میفرستادم که عاشق ادمی شدم که انقدر بیشعوره

ادامه فیک پست بعدی💛