پارت ۵۲ : عشق و سرنوشت

هیونجین : گندم به عمارت حمله کردن همینجا بمون بیرون نیا باشه
بادیگارد : قربان مستر کیم معروف
هیونجین : خب بقیش
بادیگارد : اون بهمون حمله کرده





۲ ساعت بعد
( فلش بگ پیش پسرا )
گیسو : فقط دوتا دیگه محافظ مونده
جین : جونگ کوک
جونگ کوک : بله
جین : از ضلع شرقی عمارت همراه جیهوپ برید داخل گندم توی عمارته و وایسا ته راه روی اصلی که میخوره به کتابخونه یه اتاق با وره سفیده گندم اون توعه در اتاقم قفله
عمو : جونگ کوک عجله کن هیونجین داره به سمت عمارت
گیسو : ضلع شرقی عمارت پاکسازی شده بادیگاردا دارن جنازه ها رو میبرن جونگ کوک لطفا عجله کن جون خواهرم رو نجات بده ( با چشمهای اشکی )
جونگ کوک : خواهرت رو نجات میدم نگران نباش
جیمین : بچه ها اونجا رو هیونجین با گندم


( از زبان گندم )
داشتم مثل بهار گریه میکردم که هیونجین اومد و گفت : بلند شو گندم گریه نکن العان میریم به یه جایی که فقط منم و خودت دیگه اون هفت تا بچه سوسول و اون خواهر نغ نغوتم نمیتونن هیچکاری بکنن گندم خا که حرفش با سیلی که گندم بهش زد قطع شد
گندم : اول بدون داری درباره ی چه کسی حرف میزنی بعدش به زبون بیار فهمیدی ( با عصبانیت )
هیونجین : العان بهت نشون میدم بعد یه زنجیر اوردو دست و پای گندم رو بست و بعد یه پارچه ی مشکی اورد و دهن گندم رو باهاش بست هرچی تقلا میکیردم نمیشد که بعد با خوردن یه تیر بیهوشی به بازوم اروم چشمام و بستم و رفتم به دنیای بی غم و درد خودم رفتم

( از زبان جونگ کوک )
رفتیم و دیدیم هیونجین دست و پای گندم رو با زنجیر بسته و فرشته کوچولوم بیهوش افتاده روی زمین وقتی گندم ر‌و در اون حالت دیدم انگار خنجری به قلبم فرورفته که یهو رفتم نزدیکه هیونجین و گفتم اشغال کودن باهاش چکار کردی هان
هیونجین : یه قدم دیگه بیا دیگه اونوقت گندم رو نمیبینید
گیسو با ایرپادی که توی گوش جونگ کوکه میگه
: جونگ کوک من میخوام با تفنگ کارش رو یه سره کنم