رمان گناهکار قسمت هفتم (598 )

کتابخانه نودهشتیا
گناهکار
fereshteh277 کاربر انجمن نودهشتیا
پشت سرم با لبخند اومد.
تعریف کردنت از پهنا تو حلقم خواهرا
پری و لیلی جون پشت در به استقبال خواستگارا ایستاده بودن پری با اضطراب این پا و اون پا میکرد و با اون ژست و حالتی که به خودش گرفته بود واقعا بامزه شده بود. من و بی بی تو پذیرایی نشسته بودیم سالن از همون جا به راهرو دید داشت. لیلی جون در و باز کرد و اول از همه به زن میانسال و کاملا شیک پوش وارد شد؛ خیلی گرم و صمیمی با لیلی جون و پری شروع به احوال پرسی کرد، لابد مادر آقا داماده که پری میگفت اسمشم مهنازه بعد از اون به مرد جوون و قد بلند با به سبد گل بزرگ وارد شد که بالا تنشو کامل پوشونده بود.
سبد گلو از جلوی صورتش کنار زد و کاملا آروم و متین با پری و مادرش سلام و احوال پرسی کرد. ظاهرا فقط همین دو نفر بودند.
آقا داماد که همون امیر بود. سید گلو با احترام خاصی داد دست پری و پری هم که گونشهاش حسابی گل انداخته بود با لبخند دلنشینی سید و از امیر گرفت و تشکر کرد لیلی جون به پذیرایی اشاره کرد و تعارفشون کرد من و بی بی از جامون بلند شدیم؛ سعی کردم به امشب رو به خاطر بری لبخند بزنم هر چند مصنوعی بودنش کاملا حس می شد.
با مهناز خانم دست دادم و سلام کردم که جوابمو با خوشرویی داد. چهره ی مهربونی داشت و یک لحظه لبخند از روی لباش محو نمی شد. امیر رو به روم ایستاد سرمو زیر انداخته بودم که وقتی اونو حلوم دیدم آروم نگاهمو بالا کشیدم جواب سلاممو آهسته داد و خیره شده بود توی چشمام.
صورتمو برگردوندم و کنار بی بی نشستم لیلی جون تعارف کرد و امیر و مادرش درست رو و مادرش درست رو به روی من و بی بی نشستن پری رفت توی آشپزخونه و منم تموم مدت نگاهمو به حلقه ی توی دستم دوخته بودم و آروم آروم با سر انگشتم لمسش میکردم. سنگینی نگاهی رو حس کردم که با ورود پری سرمو بلند کردم و همون موقع با امیر چشم تو چشم شدیم تا نگاه منو روی خودش دید سرشو زیر انداخت و یه جور دستپاچگی رو توی حرکاتش میدیدم حتی وقتی فنجون چای رو از توی سینی برداشت دستش به وضوح می لرزید.
چهره ی جذابی داشت ابروهای پر پشت مردونه و چشمای قهوه ای پوست گندمی و بینی متناسب که نه زیاد بزرگ بود و نه زیاد کوچیک یه ته ریش خیلی کمرنگ هم روی صورتش داشت.
ناخوداگاه صورتش با اون ته ریش منو یاد آرشام انداخت. لیمو گزیدم و چشمامو واسه سه ثانیه بستم و باز کردم کف دستام عرق کرده بود و هر بار که یادش میافتادم قلبم بی امان توی سینم می زد.
طبق رسوم دو طرف حرفاشونو زدن و از زبون مهناز خانم مادر امیر متوجه شدم که همسرش سالهاست به رحمت خدا رفته؛ دو تا پسر داره که امیر کوچیک تره
پیشنهاد کرد که دختر و پسر با هم چند دقیقه ای حرف بزنن که لیلی جون با روی خوش قبول کرد. پری با لبخند از جاش بلند شد و راه افتاد سمت در می خواستن برن توی باغ امیر با قدم هایی کوتاه ولی محکم از کنارم رد شد؛ نگاهشو حس کردم ولی سرمو بلند نکردم.