پارت ۵۵ رومان _ سناریو _ پارت

جیمز: "گفتم. به عنوان یه پیشنهاد دوستانه."

کلارا: "ما دوست نیستیم."

جیمز: (از جا بلند می‌شود. می‌رود سمت در) " دوست که نه اما من برادر بزرگ ترم دیگه ."

(جیمز چند ثانیه سکوت می‌کند. بعد آرام برمی‌گردد. نگاهش به کلاراست. سرد. ولی یه چیز دیگه هم توش هست. چیزی که کلارا نمی‌خواهد اسمش را بداند.)

جیمز: "حرفهایی که اولش زدم... یادم میاد. ولی اون موقع... اون آدم نبودم."

کلارا: (ابرو بالا می‌اندازد) "پس الان شدی؟"

(جیمز تک خنده ای میخند و در ادامه اش باز هم میخندد)
جیمز: "نمی‌دونم. شاید."

(کلارا هم میخندد به خنده ی مسخره ی اون)

کلارا : خیلی بی مزه ای ! اصلا برو بیرون می‌خوام لباس بپوشم بیرون بیرون

(دستش رو پشت کمر جیمز میزاره و به بیرون هلش میده)

(دستش را می‌گذارد پشت کمر جیمز و به سمت در هلش می‌دهد. جیمز مقاومت نمی‌کند. فقط می‌خندد. همان خنده بی‌صدا. با شانه‌های لرزان.)

(می‌رسند به در. کلارا در را باز می‌کند و جیمز را می‌اندازد بیرون.)

کلارا: " خدافظی "

جیمز: (از بیرون، با صدایی که هنوز ته‌اش خنده است) "فردا شب. ساعت ۸. یه نفر میاد دنبالت."

کلارا: "شنیدم! برو دیگه!"

(در بسته. کلارا پشتش به چوب سرد تکیه داده. دست‌هایش را روی سینه قلاب کرده. نگاهش به جای خالی اتاق دوخته شده.)

(نفس‌هایش آرام است. اما توی سینه‌اش، چیزی دارد می‌جوشد. چیزی که اسمش را نمی‌داند. نمی‌خواهد بداند.)

(برادر.)

(کلمه توی ذهنش می‌چرخد. مثل پرنده‌ای که نمی‌خواهد بنشیند. مثل همان پرنده آبی توی باغ.)

(برادر بزرگتر.)

(چیزی که هیچوقت نداشته. هیچوقت فکرش را هم نکرده بود داشته باشد. حالا یک نفر آمده گفته "من برادر بزرگترتم". همان کسی که یک ماه پیش گفت "تو اشتباه پدرمی".)

(کلارا آهی می‌کشد. دستش را می‌کشد روی صورتش. خسته است. نه از بی‌خوابی. از فکر کردن. از اینکه هر بار فکر می‌کند جیمز را فهمیده، یه کار عجیب‌تر می‌کند که ثابت کند هیچی ازش نفهمیده.)

(از در دور می‌شود. می‌رود سمت تخت. دراز می‌کشد. به سقف خیره می‌شود. سقف سفید. خالی. بدون هیچ چیزی که فکر را پرت کند.)

(با خودش، آرام، طوری که انگار دارد با دیوار حرف می‌زند)

"برادر... برادر ناتنی... اون که تا دیروز می‌گفت 'اشتباه'... حالا شده برادر بزرگترم... آدم‌ها عوض می‌شن... گفت. آره. عوض می‌شن. ولی اینقدر زود؟ از 'اشتباه' تا 'برادر'... یه ماه؟"

(می‌خندد. یک خنده کوتاه. تلخ.)

"یا شاید... شاید اصلاً عوض نشده. شاید همیشه همین بوده. فقط... فقط نمی‌خواسته نشون بده. مثل من. منم همیشه نقاب می‌زنم. پس چرا از نقاب او عصبانی‌ام؟"

(جوابی نیست. فقط صدای باد.)

(چشم‌هایش را می‌بندد. اما فکرها بسته نمی‌شوند.)

(چند ماه. فقط چند ماه دیگر... همه چی تمام می‌شد )

#رومان#سناریو#انیمه#بی_تی_اس#مای_هیرو_کادمی#باکودکو#مدرسه_قهرمانان_من#ایران#جنگ#رهبر#ایزوکو_دکو_میدوریا#کاتسوکی_باکوگو_کاچان#تابع_قوانین_اسلام
#انیمه#مانگا#کمیک#رومان#ژانر_درام
#فانتزی#سریال#میکس#تناسخ#پیج_رومان
#سایکو_نو_سوتوکا#ساکورا_اسکول#داستان_جالب