.

.

داشتی برایم حرف میزدی و من،
با چشم هایم
به موهایت شعر می بستم!
تصویرت را
در چشم هایم که دیدی گفتی:
وای خدای من...
چقدر زیبا شدم!
دستم را روی صورتت گذاشتم
چشمهایت را با ناز بستی
و خدا از شوق بارید!
باران...
معجزه ی کلام توست،
که موهای تو و شانه های مرا
تا بهشت خواهد بوسید!
کمی بیشتر حرف بزن
تا دنیایم را بهشت کنی!
بگو...
بگو از اینکه چقدر دوستم داری