خون خالص (p19)

☆خونِ خالِص (p19)

ژنرال خونسرد و جدی زمزمه کرد:
× صدات رو بیار پایین.

جونگکوک شمرده شمرده گفت:
+اگه بلایی سرش اومده باشه. از خونِ بدنت به عنوان ویسکی شبِ کریسمسم استفاده میکنم ، ژنرال.

و نفهمید چیشد، که الفا با قدم های بلندی به سمتش اومد و دستش رو به گلوی جونگکوک رسوند و پسر رو توی هوا آویزون کرد.

کاملا بی حس به تقلا کردن های جونگکوک خیره شد.با دست دیگه ش،فک جونگکوک رو فشار داد و باعث شد لب های امگا نیمه باز بشن و زبونش مشخص بشه.

ژنرال زبون امگا رو توی دستش گرفت و به سمت خودش کشید، چشم های جونگکوک تا ته درشت شدن. وات د فاک؟ روانی داشت زبونش رو از حلقش بیرون میکشید.

جونگکوک سعی کرد با دندون هاش دست آلفا رو گاز بگیره یا با لگد های محکمش به شکمِ اون ، از خودش دورش کنه.

ژنرال خشک و بی ملایمت گفت :
× دفعه ی دیگه زبونت اینطوری برای من بچرخه، از توی گلوت بیرونش میارم و میفرستمش آشپزخونه ی سازمان ، بدون اون هم میتونی پشت سیستم بشینی، وُر وارووف.

جونگکوک کاملا رنگش به کبودی میزد.
نترسیده بود کمبود اکسیژن داشت ، و دائم توی ذهنش سوال های چرند آپ میشد.

اون مرد روانی انگار که توی جنگ تمام انسانیتش رو خاموش کرده بود.

کیم با چشم های خمار و آبی به نفس های آخر امگا خیره شد و بعد دستش رو از دور گلوش باز کرد .

جونگکوک محکم به زمین افتاد و برای چند نفس عمیق له له میزد.

ژنرال دستکش هاش رو از توی دستش بیرون آورد و اونقدر با نارضایتی انجامش داد که کاملا مشخص بود توی ذهنش گفته : این دومین دستکشیه که توی امروز عوض شد.

کیم به سمت مرد روی صندلی رفت و با صدایی رسایی رو به جیمین گفت :

× ببرش پیشش. و دفعه ی بعد که جلوی چشمام پیداش شد میخوام داروی کاهنده مصرف کرده باشه، رایحه ش ناخوشاینده. متوجه شدی ستوان؟