هیونجین جلوی در مغازه ایستاده بود و سیگار می‌کشید. موقع ت

هیونجین جلوی در مغازه ایستاده بود و سیگار می‌کشید. موقع تکون دادن سیگار، نگاهی به فیلیکس انداخت که داشت صندوق رو چک می‌کرد، دوباره به روبه رویش نگاه کرد
سونگ هو که به دیوار تکیه داده بود، گفت:

(می‌خوای با اون بچه چه کار کنی؟)

هیونجین آخرین نفس سیگارش رو هم کشید، اون رو روی زمین انداخت و آروم
گفت:
(نمی‌دونم. من می‌رم خونه، شماها می‌خواین تا صبح ول بچرخین؟)

جین وو که انگار بهش برخورده بود، گفت:

(آها، یه جوری حرف نزن انگار تو میری درس بخونی!!)

هیونجین پوزخندی زد، دستش رو به علامت خداحافظی بالا برد و از اونجا رفت.
فیلیکس بعد از چند ساعت کار کردن، بالاخره شیفتش تموم شد. از مغازه بیرون رفت، ولی دیگه خبری از اون سه تا نبود.
گوشی ساعت 11:30 رو نشون می‌داد.
بعد از چند دقیقه به خونه برگشت. مادرش هنوز روی تخت بود. دکتر گفته بود که قراره چند روزی بخوابه، ولی برای خوردن داروهاش باید بیدار باشه. دستگاه، نبضش رو نشون می‌داد و به نظر مرتب بود
فیلیکس می‌خواست مادرش زودتر خوب بشه و دوباره بتونه باهاش حرف بزنه.
بعد از دیدن مادرش، قطره‌ای اشک از چشمش سرازیر شد، ولی زود پاکش کرد.
دیگه باید برای خواب آماده می‌شد. فردا روز سختی داشت، مخصوصاً با وجود هیونجین...