رمان سوکوکو 34
زیر نور ماه ᴘᴀʀᴛ 34:
«13 اوریل، ویو اژانس»
کنیکیدا: رانپو سان.. مدارکی که گفتید رو پیدا کردم
رانپو: خوبه بذارشون رو میز
تانیزاکی: خب.. الان میدونید که کی پشت این قضیه اس؟
رانپو: به گمونم اره ولی اطلاعات بیشتری میخوام
یوسانو: خب چرا از قدرتت استفاده نمیکنی؟
- قدرتمو مگ از سر راه اوردم؟ اون فقط برا اتفاقای خاصه ولی این ماجرا رو هرکسی میتونه با داشتن چنتا مدرک ازش سر در بیاره
کنیکیدا: ولی مدرک بیشتر از کجا بیاریم؟
رانپو پاکت خوراکیاشو باز میکنه و پاهاشو میزاره رو میز
رانپو: فعلا برین دازایو پیداش کنین
کنیکیدا: اون چ ربطی داره به این ماجرا؟
رانپو: ربط داره کنیکیدا.. ربط داره
«ویو دازای»
+ حالت چطوره؟... اره میدونم هرطور باشی بهتر از منی..میدونی..این روزا حوصله هیچی ندارم حس میکنم از کل دنیا جدام و هیچکس دیگ برام مهم نیست.. همه اینا تقصیر اونه.. هوفف اره.. حق با توعه..اون که تقصیری نداره.. اون که از من نخواسته دوستش داشته باشم تازه برعکس..
لبخند تلخی زدم و به سنگ قبرش تکیه دادم
+ میدونی اوداساکو..چند روز پیش داشتم یه کتاب میخوندم. داستان درمورد یکی بود که اخرش سر عشق زیادش به کسی که حتی نگاشم نمیکرد مرد..
پوزخندی زدم و ادامه دادم: اون یه احمق بود.. قطعا من اینطوری نیستم هوم؟..نکنه هستم؟ میدونی.. من فقط میخوام که..
گوشیم زنگ خورد
از جام بلند شدم و جواب دادم
+ چی شده؟... باشه الان میام..
رفتم سمت اژانس..
«ویو اژانس»
دازای: من اومدم.. باهام کاری داشتین؟
تانیزاکی: اوو دازای سان..رانپو سان توی اتاق بازجویی منتظرتونه
دازای سرشو کج کرد و با تعجب گفت: اتاق بازجویی؟!
رفت داخل اتاق تاریک بود ولی نور خیلی کمی که از طرف لامپ بالای میز میتابید برای دیده شدن صورت هردوشون کافی بود
دازای اروم روی صندلی نشست
دازای: امم..رانپو سان..میتونستیم توی دفتر هم حرف بزنیم حالا چ اصراری بود بیایم اینجا؟ حس میکنم مجرم گرفتین
- اره حق با توعه ولی میدونی..
دستاشو پشت سرش حلقه کرد و ادامه داد: اینجا بیشتر میرم توی حس کاراگاهی
+ هرجور راحتین.. خب حالا برای چی منو میخواستین؟
رانپو صداشو صاف کرد و دستاشو گذاشت روی میز
چونه اشو به دستاش تکیه داد و با حالت جدی گفت: درمورد ماجرای دزدیده شدنت یعنی شش سال پیش... خودتم دخالت داشتی مگه نه؟
دازای ابروهاشو توی هم گره کرد..
لبخندش محو شد و حالت چهرش به کلی تغییر کرد
رانپو با نیشخند ادامه داد: یا یجور دیگ بپرسم.. شش سال پیش..ماجرای دزدیده شدنت نقشه خودت بود.. درست نمیگم، دازای اوسامو؟...
حمایت یادتون نره هاا❤❤
«13 اوریل، ویو اژانس»
کنیکیدا: رانپو سان.. مدارکی که گفتید رو پیدا کردم
رانپو: خوبه بذارشون رو میز
تانیزاکی: خب.. الان میدونید که کی پشت این قضیه اس؟
رانپو: به گمونم اره ولی اطلاعات بیشتری میخوام
یوسانو: خب چرا از قدرتت استفاده نمیکنی؟
- قدرتمو مگ از سر راه اوردم؟ اون فقط برا اتفاقای خاصه ولی این ماجرا رو هرکسی میتونه با داشتن چنتا مدرک ازش سر در بیاره
کنیکیدا: ولی مدرک بیشتر از کجا بیاریم؟
رانپو پاکت خوراکیاشو باز میکنه و پاهاشو میزاره رو میز
رانپو: فعلا برین دازایو پیداش کنین
کنیکیدا: اون چ ربطی داره به این ماجرا؟
رانپو: ربط داره کنیکیدا.. ربط داره
«ویو دازای»
+ حالت چطوره؟... اره میدونم هرطور باشی بهتر از منی..میدونی..این روزا حوصله هیچی ندارم حس میکنم از کل دنیا جدام و هیچکس دیگ برام مهم نیست.. همه اینا تقصیر اونه.. هوفف اره.. حق با توعه..اون که تقصیری نداره.. اون که از من نخواسته دوستش داشته باشم تازه برعکس..
لبخند تلخی زدم و به سنگ قبرش تکیه دادم
+ میدونی اوداساکو..چند روز پیش داشتم یه کتاب میخوندم. داستان درمورد یکی بود که اخرش سر عشق زیادش به کسی که حتی نگاشم نمیکرد مرد..
پوزخندی زدم و ادامه دادم: اون یه احمق بود.. قطعا من اینطوری نیستم هوم؟..نکنه هستم؟ میدونی.. من فقط میخوام که..
گوشیم زنگ خورد
از جام بلند شدم و جواب دادم
+ چی شده؟... باشه الان میام..
رفتم سمت اژانس..
«ویو اژانس»
دازای: من اومدم.. باهام کاری داشتین؟
تانیزاکی: اوو دازای سان..رانپو سان توی اتاق بازجویی منتظرتونه
دازای سرشو کج کرد و با تعجب گفت: اتاق بازجویی؟!
رفت داخل اتاق تاریک بود ولی نور خیلی کمی که از طرف لامپ بالای میز میتابید برای دیده شدن صورت هردوشون کافی بود
دازای اروم روی صندلی نشست
دازای: امم..رانپو سان..میتونستیم توی دفتر هم حرف بزنیم حالا چ اصراری بود بیایم اینجا؟ حس میکنم مجرم گرفتین
- اره حق با توعه ولی میدونی..
دستاشو پشت سرش حلقه کرد و ادامه داد: اینجا بیشتر میرم توی حس کاراگاهی
+ هرجور راحتین.. خب حالا برای چی منو میخواستین؟
رانپو صداشو صاف کرد و دستاشو گذاشت روی میز
چونه اشو به دستاش تکیه داد و با حالت جدی گفت: درمورد ماجرای دزدیده شدنت یعنی شش سال پیش... خودتم دخالت داشتی مگه نه؟
دازای ابروهاشو توی هم گره کرد..
لبخندش محو شد و حالت چهرش به کلی تغییر کرد
رانپو با نیشخند ادامه داد: یا یجور دیگ بپرسم.. شش سال پیش..ماجرای دزدیده شدنت نقشه خودت بود.. درست نمیگم، دازای اوسامو؟...
حمایت یادتون نره هاا❤❤
- ۱۶.۳k
- ۱۲ اردیبهشت ۱۴۰۴
دیدگاه ها (۶)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط
