اون درخت سربلند پر غرور

اون درخت سربلند پر غرور

که سرش داره به خورشید میرسه منم منم

اون درخت تن سپرده به تبر

که واسه پرنده ها دلواپسه منم منم

من صدای سبز خاک سربی ام…

صدایی که خنجرش رو به خداست

صدایی که توی بهت شب دشت

نعره ای نیست ولی اوج یک صداست
.
.
.
.
.
.
من به فکر خستگی های پر پرنده هام

تو بزن تبر بزن

من به فکر غربت مسافرام

آخرین ضربه رو محکمتر بزن




آخرین ضربه رو محکم تر بزن