تنهایی همینجاست!

تنهایی همینجاست!
درست همین برزخی که نه تحملِ آدم ها را داری و نه تحملِ تنهایی را...!
همین جایی که از دوست داشتن،
از تکیه کردن به آدم ها،
از حَرِکت به جلو،
هراس داری!
تنهایی همین سال هاییست
که به تماشایِ گُذرِ عمرت مینشینی و عشق ورزیدن را فراموش میکنی...
همینجایی که تمامِ زندگی ات خلاصه میشود
در یک اتاقِ کوچک،
روی یک تختِ خوابِ چوبی
که به تنهایی جورِ اشک های شبانه ات را میکِشَد...
درست همینجایی که خیال میکنی چمدان بستن و از سرزمینی به سرزمین دیگر هجرت کردن حال و احوالت را خوب میکند...!
درست همین جایی که خیال میکنی
تمامِ دنیا مقابلت ایستاده است و کسی را کنارَت نمیبینی .
" تنهایی "
همینجاییست که مَن ایستاده ام؛
" دور "
از تمامِ آدم هایی که در یک قدمی ام زندگی میکنند...!