*از دست رفته.....پارت/part 15

ویو دازای *
روی صندلی نشسته بودم و یکی کی به سوالاتش گوش میدادم این بشر چقدر سوال داره همینجوری داشت چرت و پرت میپرسید که دیگه حوصلم سر رفت انگشت اشاره و جلو بردم و جلو لبش گرفتم و گفتم
_بچه دو دقیقه سوال نپرس الان جواب میدم گفتم سوال بپرس نه اینکه اینقدر بپرسی تعدادشون از دستم در بره
کمی تعجب کرد و عقب رفت و با اخمی که تو صوتش جمع شده بود و دو هزار برابر کیوت تر شده بود لب زد
★ اویی من رو میدزدی انتظاره تشکر هم داری ؟
از حرفش خندم گرفت و بهش نگاه کردم و ادامه دادم _ اگر دزدیده بودمت لباستو عوض نمیکردم ، تبت رو پایین نمیوردم و برای به هوش اومدنت دکتر خبر نمیکردم
از این حرفم چشاش گشاد تر شد و گوشاش قرمز ،وایی خداااا این چه فرشته ایههه، نه بسته دازای خودتو جمع کن این چه فکره احمقانه ایه
★ تو بودی که لباسم رو عوض کردیی فرضیایی با چه حقی بهم دست زدی پسره ی.....
میخواستم حرفی بزنم که حرف زر از این کارش اخمی کردم که وقتی اومد ادامه حرفشو بزنه با دستام لبشون گرفتم و جلو رفتم ، توی تخم چشاش بهش نگاه کردم و گفتم
_ عوضه تشکر کردنته؟ اگر توی اون سیل میموندی با تبی که داشتی تا الان مرده بودی تازه نمیتونستم با لباس خیس بزارمت رو تخت ( وسواس 🗿💔 نویسنده کرم ریز)
با این حرفم ساکت شد و دیگه حرفی نزد که لبشون ول کردم و ادامه دادم
_ و در رابطه با سوالت که میزارم بری یا نه باید بگم تا حدقل چند روز اینجا یمونی چون باید مریضیت خوبه خوب شه و سیل هم تموم بشه هواشناسی تا سه روز دیگه این سیل رو ادامه دار پیش‌بینی کرده پس تا اون موقع مهمونه منی حق انتخاب نداری چون مجبوری مگه نه ؟ تو خونه ای نداری پس مجبوری
با این حرفم قرمزی گوشاش به سرش رسید معلوم بود عصبی شده دستاشو مچ کرد و سعی کرد حرفی نزنه که انگار نتونست...
★ من میتونم اون بیرون دووم بیارم راضی به زحمت شما نیست
پوفی کشیدم ، معلوم بود این حرفو میزنه قابله پیش بینی بود
_باشه دفعه بعدی تا مرزه توی کما رفتن رفتی انتظار کمک نخواه
بعد این حرفم با عصبانیت و کمی بی حالی از رو تخت بلند شد سمتم اومد و گفت
★ لباسا و وسایلم کجاست ؟
با این حرفش پوزخندی زدم اون واقعا خنگ بود که فکر می‌کرد با سیلی که الان از صبح هم خیلی بیشتر شده میتونه جون سالم به در ببره ، هوفی از سر گذروندم و جوابش رو دادم:
_ لباسات توی یک سبد داخل کمدم هستن وسایلتم رو میزه موبایلتم پایین توی شارژه
بعد از تموم شدن حرفم ممنونی گفت و سمت کمد رفت.....
ویو چویا *
اون واقعا فکر می‌کرد به خاطر یه سیل زپرتی همینجوری یهویی تو خونش میمونم ؟ هنوزم مشکوک بودم و به حرفاش باور نداشتم بعد از گرفتن جوابم سمت کمدش رفتم به سبد کوچیکی که اون پایین گذاشته شده بود نگاه کردم و لباسام رو در اوردم
عجب تاه شده و تمیز بودن ، لباس ها رو سمته بینیم بردم و بوی عطره تلخ و شیرینش کل بدنم رو به لرزه انداخت
بعد از رفتن خودش بیرون از اتاق شلوار و لباسم رو پوشیدم و کنارش ژاکتم هم روش پوشیدم ، لباساش رو تا کردم روی تختش گذاشتم ، پولام و چاقوم و از روی میز برداشتم و توی جیبم گذاشتم توی آینه قدیه وصل شده به کمد به خودم نگاه کردم ، کمی با موهام ور رفتم و متوجه شدم که  موهام نرم تر و خوشبو تر شده
★این پسره باهام چه گوهی خورده
سمت طبقه پایین رفتم و با دیدنش روی کاناپه که سرش رو روی هوا گرفته بود و به دیوار نگاه می‌کرد سمتش رفتم و دست به سینه جلوش وایسادم و پرسیدم
★ موبایلم کجاست ؟
بعده کمی مکثه انگشت اشاره رو سمته میز کوچیکی کناره تلویزیون دراز کرد و گفت
_ اونجا
نقطه نگاهم با حرکت انگشتش سمته گوشیم رفت که توی شارژ بود
ویو دازای *
از اتاق بیرون رفتم و روی کاناپه نشستم و به دیوار نگاه کردم و وایی خدایا اون پسر کُله مغزم رو درگیر کرده بود ، اون چشاش ، موهاش ، بدنش، حرفاش ، اخلاقشش، وقتی اومد، جای گوشیش رو بهش نشون دادم و بلافاصله سمته میز رفت و برش داشت
از اینکه داشت میرفت بدم میومد اون بیرون هنوز هوای درست حسابی نداره
وقتی بعده چک کردن موبایلش سمته در خروجی رفت بلند شدم و سمت در قدم برداشتم که با باز شدن در خروجی باد سردی به داخل خونه راه پیدا کرد که باعث شد تنم مور مور بشه
وقتی اومد از خونه بیرون بره دستش رو گرفتم و گفتم
_ بیرون خطرناکه نمیخوام بخورمت که هر موقع هوا صاف شد میتونی بری
با این حرفم تعجب کرد و دستم رو پس زد و گفت
★ نه مرسی بیرون خیلی بهتر از موندن پیشه یه غریبه اس
اومدم در جوابش حرفی بزنم که سمت بیرون رفت و در بست
_ ای لعنت بهش
با این حرفم در رو دوباره باز کردم و در کمال تعجب ندیدمش کمی جلو رفتم و کوچه رو سرک کشیدم ولی بازم نبود انگار..