ای نگاهت نخی از مخمل واز ابریشم

ای نگاهت نخی از مخمل واز ابریشم
چند وقت است که هرشب به تو می اندیشم
به تو آری،به تو یعنی به همان منظر دور
به همان سبز صمیمی،به همین باغ بلور
به همان سایه،من وهم،همان تصویری
که سراغش زغزلهای خودم می گیری
به همان زل زدنت از فاصله