بسم الله الرحمن الرحم

بسم الله الرحمن الرحيم
پاسخ قسمت دوم :
به حضرت موسی علیه السلام فرمود: إِنَّنِي أَنَا اللَّهُ لَا إِلَهَ إِلَّا أَنَا فَاعْبُدْنِي وَأَقِمِ الصَّلَاةَ لِذِكْرِي - همانا! من خدايم كه جز من معبودى نيست، پس مرا بپرست و نماز را براى ياد من برپا دار.(سوره طه آیه 14)
و به پیامبر اعظم صلوات الله علیه و آله فرمود : قُلْ إِنْ كُنْتُمْ تُحِبُّونَ اللَّهَ فَاتَّبِعُونِي يُحْبِبْكُمُ اللَّهُ وَيَغْفِرْ لَكُمْ ذُنُوبَكُمْ وَاللَّهُ غَفُورٌ رَحِيمٌ - بگو: اگر خدا را دوست داريد، پس مرا پيروى كنيد تا خدا هم شما را دوست بدارد، و گناهانتان را بيامرزد؛ و خدا بسيار آمرزنده و مهربان است.(سوره آل عمران آیه 31)
بنابراین، از کلام وحی آموختیم که فلسفه‌ و حکمت اصلی نماز، همان یاد اوست که با ارتباط با او و چنان که خودش فرموده محقق می‌گردد، و نیز آموختیم که ریشه و اصل، همان محبت است و آن چه سبب تبعیت اختیاری و ارادی می‌گردد نیز محبت است و نتیجه‌ محبت نیز محبت متقابل است و البته که وقتی خداوند رحمان و رحیم، بنده‌اش را دوست داشته باشد، تمامی گناهانش را نیز می‌بخشد.
پس فسلفه یا یک حکمت نماز برای بزرگسال و کودک، یک چیز است، چنان که دوست داشتن خدا برای هر دو قشر یک چیز است؛ منتهی کودک، هم علمی ندارد، هم قوای عقلانی و فهم او هنوز به رشد مطلوب نرسیده است، و هم درک او از مفاهیم و کلمات ضعیف است، لذا همین مطالب، با بیان کودکانه و قابل فهم او، به او منتقل می‌گردد، اما بزرگسال، به ویژه اگر دانشمند باشد، صدها جلد کتاب معرفتی، اخلاقی، عرفانی، فلسفی و در باره‌ همین دو موضوعِ یاد و محبت و در واقع یادِ محبوب می‌نویسد.
از فلسفه‌های نماز، ارتباط و اطاعت از بزرگتر و سرپرستی است که آدمی را دوست می‌دارد و خیر او را می‌خواهد؛ همان که در ادبیات قرآنی به آن ولایت و ولایت‌پذیری گفته می‌شود.
بزرگسالان، گاه گرفتار جهل و تکبر خود می‌ گردند؛ اما کودکان معنا و اهمیت سر پرستی مهربانانه و خیر خواهانه را به خوبی درک و فهم می‌نمایند.
لذا می‌توان با همان کلام و لحن مناسب با سنّ او، توضیح داد که خداوند متعال بزرگتر ما و همگان است الله اکبر، ولیّ و سرپرست خیر خواه ما می‌ باشد، پس هر چه فرمان داده به نفع ماست، پس باید اطاعت کنیم. در ضمن باید قدردانی و تشکر نماییم و نماز تمامی اینهاست.
دقت نماییم که تشویق چه برای بزرگسال و چه برای کودک، اثرات بسیاری در ایجاد و تشدید انگیزه دارد، چنان که خداوند متعال به بندگان مؤمنش، وعده‌ نیکوها در زندگی دنیوی و اخروی داده است.(ادامه دارد...)