بسم الله الرحمن الرحیم
بسم الله الرحمن الرحیم
پاسخ قسمت دوم :
بلکه باید چنین نماید. ما در قرآن کریم میخوانیم که انبیا و رسولان الهی، بر خودشان سلام و درود می فرستادند، چرا که این سلام و درود، به معنای منیّت نیست، بلکه ارج نهادن به مقامی است که خداوند متعال موهبت نموده است.
چنان که حضرت عیسی علیه السلام، گفتند: وَالسَّلَامُ عَلَيَّ يَوْمَ وُلِدْتُ وَيَوْمَ أَمُوتُ وَيَوْمَ أُبْعَثُ حَيًّا - و سلام بر من! روزى كه زاده شدم، و روزى كه مى ميرم، و روزى كه زنده بر انگيخته مىشوم.(سوره مریم آیه 33)
نکته قابل توجه آن که ما نیز دست کم شبانه روز پنج بار، و آن هم در نمازهای واجب و سپس مستحب، به خودمان و سپس به تمامی بندگان صالح خدا، سلام میدهیم اَلسَّلامُ عَلَینا وَ عَلی عِبادِ اللَّه الصّالِحینَ.
آن بندهای که خالصانه در محضر باریتعالی ایستاده، برای یاد او و به امر اونماز اقامه نموده،با نمازش هرکس به حد خودش به معراج رفته، با ملائکه، انبیاء، اولیاء و بندگان صالح خدا جمع شده و اکنون بازگشته، سلام دادنی است.یعنی باید این اسم خدا را بر او خواند و همراه او به آن سِلم و سلامتی که رنگ الهی دارد، درآمد.
صلوات : صلوات، صرفاً یک لفظی که به زبان جاری شود نیست،چنان که تکبیر - الله اکبر، تهلیل - لا إله الاّ الله ، تحمید- الحمد لله - و تسبیح - سبحان الله - نیز صرفاً الفاظ نمی باشند و شکر و استغفار و توبه نیز صرفاً به لفظ نمی باشند؛ بلکه این الفاظ، اقرار زبانی به فهم عقلی و بیان حالت قلب میباشند.
صلوات، از ریشه صلّ، به معنای وصل شدن میباشد، چنان که کلمات صلاة وصله ارحام نیز از همین ریشه گرفته شدهاند.
خداوند متعال، رحمتش واسعهاش را در وجود پیامبر اکرم صلوات الله علیه و آله تجلی داد و از طریق او به جریان انداخت، لذا او را رَحْمَةً لِلْعَالَمِينَ - نامید. فرشتگان الهی، برای اتصال به رحمت واسعه الهی،خود را با معرفت، محبت، مودت، سلام و درود به ایشان وصل میکنند، پس شما نیز ای مؤمنان، خودتان را به او وصل کنید، تا به رحمت واسعه الهی وصل شوید.
وقتی پرسیده شود که حال چگونه به این وصل بزرگ، اقرار کنیم و گواهی دهیم چنان که در شهادتین نیز به باورهای خود گواهی می دهیم، میفرمایند، بگویید: الّلهُمَّ صَلِّ عَلَی مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ .(ادامه دارد...)
پاسخ قسمت دوم :
بلکه باید چنین نماید. ما در قرآن کریم میخوانیم که انبیا و رسولان الهی، بر خودشان سلام و درود می فرستادند، چرا که این سلام و درود، به معنای منیّت نیست، بلکه ارج نهادن به مقامی است که خداوند متعال موهبت نموده است.
چنان که حضرت عیسی علیه السلام، گفتند: وَالسَّلَامُ عَلَيَّ يَوْمَ وُلِدْتُ وَيَوْمَ أَمُوتُ وَيَوْمَ أُبْعَثُ حَيًّا - و سلام بر من! روزى كه زاده شدم، و روزى كه مى ميرم، و روزى كه زنده بر انگيخته مىشوم.(سوره مریم آیه 33)
نکته قابل توجه آن که ما نیز دست کم شبانه روز پنج بار، و آن هم در نمازهای واجب و سپس مستحب، به خودمان و سپس به تمامی بندگان صالح خدا، سلام میدهیم اَلسَّلامُ عَلَینا وَ عَلی عِبادِ اللَّه الصّالِحینَ.
آن بندهای که خالصانه در محضر باریتعالی ایستاده، برای یاد او و به امر اونماز اقامه نموده،با نمازش هرکس به حد خودش به معراج رفته، با ملائکه، انبیاء، اولیاء و بندگان صالح خدا جمع شده و اکنون بازگشته، سلام دادنی است.یعنی باید این اسم خدا را بر او خواند و همراه او به آن سِلم و سلامتی که رنگ الهی دارد، درآمد.
صلوات : صلوات، صرفاً یک لفظی که به زبان جاری شود نیست،چنان که تکبیر - الله اکبر، تهلیل - لا إله الاّ الله ، تحمید- الحمد لله - و تسبیح - سبحان الله - نیز صرفاً الفاظ نمی باشند و شکر و استغفار و توبه نیز صرفاً به لفظ نمی باشند؛ بلکه این الفاظ، اقرار زبانی به فهم عقلی و بیان حالت قلب میباشند.
صلوات، از ریشه صلّ، به معنای وصل شدن میباشد، چنان که کلمات صلاة وصله ارحام نیز از همین ریشه گرفته شدهاند.
خداوند متعال، رحمتش واسعهاش را در وجود پیامبر اکرم صلوات الله علیه و آله تجلی داد و از طریق او به جریان انداخت، لذا او را رَحْمَةً لِلْعَالَمِينَ - نامید. فرشتگان الهی، برای اتصال به رحمت واسعه الهی،خود را با معرفت، محبت، مودت، سلام و درود به ایشان وصل میکنند، پس شما نیز ای مؤمنان، خودتان را به او وصل کنید، تا به رحمت واسعه الهی وصل شوید.
وقتی پرسیده شود که حال چگونه به این وصل بزرگ، اقرار کنیم و گواهی دهیم چنان که در شهادتین نیز به باورهای خود گواهی می دهیم، میفرمایند، بگویید: الّلهُمَّ صَلِّ عَلَی مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ .(ادامه دارد...)
- ۱۲۳
- ۱۰ شهریور ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط