داستان2:
پارت 13
ایزوک همانطور که از درد وحشتناک قلبش، قفسه سینه اش را محکم چنگ زده بود. و چشمانش از اشک اطراف را تار میدید. در تاریکی اتاق،به دیواری تکیه داد. و خودش را از روی زمین بلند. کرد... با درد زیر لب تکرار میکرد.
_لعنت.. تی.. ک-ک-کجاست؟
با تقلا گوشی اش را برداشت و نورش را سمت میز کوچک عسلی کنار تختش گرفت. همانطور که احساس میکرد. از درد و نفس نفس زدن کم کم دارد چشمانش سیاهی میرود. داخل کشو میزش را با عجله میگشت.
در لحظه آخر که احساس کرد دیگر نمیتواند وزن خود را تحمل کند بالاخره قوطی قرص هایش را پیدا کرد. با هول همانطور که قوطی در دستانش میلرزید. درش را باز کرد و دوتا قرص را بدون آب قدرت داد.... آرومی روی زمین اتاقش نشست و به تختش تکیه داد. هنوز چنگش روی قفسه سینه اش بود. و محکم فشار میداد. و سعی داشت تنفسش را کنترل کند. همانطور که آرام سعی داشت درقوطی را ببند... صدای پایی شنید. سریع در قوطی قرص را بست و داخل کشو گذاشت و تا خواست از روی زمین بلند شود. در اتاقش باز شد.. تمام چراغ های خانه خاموش بود، و فقط نور ضعیفی از آشپزخانه بود که دیدن راه را آسانتر میکرد.
اینکو مادر ایزوکو با نگرانی در اتاق را باز کرده بود.
_ ایزوکو؟.. چی شده حالت خوبه؟ وای خدای من. نکنه باز..
ایزوکو دستش را که روی قفسه سینه اش بود را سریع برداشت و روی سرش گذاشت. و با تمام نیرویی که در بدنش هنوز وجود داشت. با صدایی خندان سعی داشت از نگرانی مادرش بکاهد
_نه.. نه وای مامان نگران نباش فقط غلت خوردم و از روی تخت افتادم...چیزی نشده..
ایزوکو با تمام قوا سعی داشت درد وحشتناک قلبش را نادیده بگیرد.. قرص ها نیاز به زمان داشتند تا بتوانند کمکی بکنند.
_ بزار برق رو روشن کنم ببین....
_ نه نه نه... وای مامان بخدا روشن کنی نورش چشممو میزنه کور میشم.. حالم خوبه.. الانم میخوام بخوابم... نگران نباشو تو هم برو بخواب....
ایزوکو همانطور که سعی میکرد اصلا موقع بلند شدن از روی زمین نلنگد خودش را روی تخت انداخت و پتو را روی خودش کشید. و با صدایی که سعی داشت آرامش را به مادرش انتقال بدهد. لب زد.
_ شب بخیر مامان... دوست دارم.
اینکو با چهره ای دردمند... به دختر کوچولویش خیره شد.... بعد از اتفاقی که 5 سال پیش برایشان افتاد دیگر توانی برای دیدن رنج دخترش نداشت... قطعا اگر در آن لحظه متوجه حال بد ایزوکو میشد. از ترس تکرار اتفاقات گذشته... ایزوکو را حتی به زور به بیمارستان میبرد و آن را بستری میکرد.
اما دیدن حال خوب دخترش بهش آرامش داد. لبخندی پر از عشق نسار دخترش کرد.
_منم دوست دارم ایزوکوی مامان.
و آروم در را بست.
همان لحظه که ایزوکو از صدای بسته شدن در اتاق مادرش مطمئن شد. لبخند از روی لبانش محو شد. و با سرگیجه روی تخت خم شد، تا...
ایزوک همانطور که از درد وحشتناک قلبش، قفسه سینه اش را محکم چنگ زده بود. و چشمانش از اشک اطراف را تار میدید. در تاریکی اتاق،به دیواری تکیه داد. و خودش را از روی زمین بلند. کرد... با درد زیر لب تکرار میکرد.
_لعنت.. تی.. ک-ک-کجاست؟
با تقلا گوشی اش را برداشت و نورش را سمت میز کوچک عسلی کنار تختش گرفت. همانطور که احساس میکرد. از درد و نفس نفس زدن کم کم دارد چشمانش سیاهی میرود. داخل کشو میزش را با عجله میگشت.
در لحظه آخر که احساس کرد دیگر نمیتواند وزن خود را تحمل کند بالاخره قوطی قرص هایش را پیدا کرد. با هول همانطور که قوطی در دستانش میلرزید. درش را باز کرد و دوتا قرص را بدون آب قدرت داد.... آرومی روی زمین اتاقش نشست و به تختش تکیه داد. هنوز چنگش روی قفسه سینه اش بود. و محکم فشار میداد. و سعی داشت تنفسش را کنترل کند. همانطور که آرام سعی داشت درقوطی را ببند... صدای پایی شنید. سریع در قوطی قرص را بست و داخل کشو گذاشت و تا خواست از روی زمین بلند شود. در اتاقش باز شد.. تمام چراغ های خانه خاموش بود، و فقط نور ضعیفی از آشپزخانه بود که دیدن راه را آسانتر میکرد.
اینکو مادر ایزوکو با نگرانی در اتاق را باز کرده بود.
_ ایزوکو؟.. چی شده حالت خوبه؟ وای خدای من. نکنه باز..
ایزوکو دستش را که روی قفسه سینه اش بود را سریع برداشت و روی سرش گذاشت. و با تمام نیرویی که در بدنش هنوز وجود داشت. با صدایی خندان سعی داشت از نگرانی مادرش بکاهد
_نه.. نه وای مامان نگران نباش فقط غلت خوردم و از روی تخت افتادم...چیزی نشده..
ایزوکو با تمام قوا سعی داشت درد وحشتناک قلبش را نادیده بگیرد.. قرص ها نیاز به زمان داشتند تا بتوانند کمکی بکنند.
_ بزار برق رو روشن کنم ببین....
_ نه نه نه... وای مامان بخدا روشن کنی نورش چشممو میزنه کور میشم.. حالم خوبه.. الانم میخوام بخوابم... نگران نباشو تو هم برو بخواب....
ایزوکو همانطور که سعی میکرد اصلا موقع بلند شدن از روی زمین نلنگد خودش را روی تخت انداخت و پتو را روی خودش کشید. و با صدایی که سعی داشت آرامش را به مادرش انتقال بدهد. لب زد.
_ شب بخیر مامان... دوست دارم.
اینکو با چهره ای دردمند... به دختر کوچولویش خیره شد.... بعد از اتفاقی که 5 سال پیش برایشان افتاد دیگر توانی برای دیدن رنج دخترش نداشت... قطعا اگر در آن لحظه متوجه حال بد ایزوکو میشد. از ترس تکرار اتفاقات گذشته... ایزوکو را حتی به زور به بیمارستان میبرد و آن را بستری میکرد.
اما دیدن حال خوب دخترش بهش آرامش داد. لبخندی پر از عشق نسار دخترش کرد.
_منم دوست دارم ایزوکوی مامان.
و آروم در را بست.
همان لحظه که ایزوکو از صدای بسته شدن در اتاق مادرش مطمئن شد. لبخند از روی لبانش محو شد. و با سرگیجه روی تخت خم شد، تا...
- ۱۴.۲k
- ۳۰ بهمن ۱۴۰۴
دیدگاه ها (۱۴)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط