🖤🥀 معشوقه‌ی مخفی
🖤🥀 معشوقه‌ی مخفی
𓆩 پــارت ۹۷ 𓆪
جیمین و ات همراه تهیون و هانا وارد بیمارستان شدن.
جیمین با عجله به سمت پذیرش رفت.
ـ «بخش مراقبت‌های ویژه، اتاق پدرم کجاست؟»
پرستار آدرس اتاق رو داد.
چند دقیقه بعد، جیمین جلوی در اتاق ایستاد.
دستش روی دستگیره بود، اما نمی‌تونست در رو باز کنه.
ات آرام دستش رو گرفت.
ـ «من کنارتم.»
جیمین بهش نگاه کرد و در رو باز کرد.
مردی روی تخت دراز کشیده بود. با شنیدن صدای در، چشم‌هاش رو باز کرد.
ـ «جیمین... پسرم...»
جیمین نزدیک تخت رفت.
ـ «چرا بهم نگفتی زنده‌ای؟»
مرد با صدای ضعیفی گفت:
ـ «چون می‌ترسیدم گذشته دوباره به سراغت بیاد.»
ات جلو اومد.
ـ «شما مادر من رو می‌شناختین؟»
مرد با دیدن ات اشک توی چشماش جمع شد.
ـ «هوانگ ات... چقدر شبیه مادرشی.»
ات نفس عمیقی کشید.
ـ «پس لطفاً بهم بگین چه کسی مادرم رو کشت.»
مرد دستش رو به سختی بالا آورد و به سمت کشوی کنار تخت اشاره کرد.
ـ «داخل اون کشو یه عکس هست... عکس رو بردار.»
ات عکس رو بیرون آورد.
با دیدنش دست‌هاش لرزید.
در عکس، مادرش کنار سوهیون و عمویش ایستاده بود.
اما پشت سر اون‌ها، یک نفر دیگه هم دیده می‌شد.
خودِ پدر جیمین!
جیمین با ناباوری گفت:
ـ «بابا... تو اون شب اونجا بودی؟»
مرد چشم‌هاش رو بست.
ـ «آره پسرم... و من حقیقتی رو می‌دونم که می‌تونه زندگی همه‌تون رو تغییر بده.» 🖤
𓆩 پــارت ۹۷ 𓆪
جیمین و ات همراه تهیون و هانا وارد بیمارستان شدن.
جیمین با عجله به سمت پذیرش رفت.
ـ «بخش مراقبت‌های ویژه، اتاق پدرم کجاست؟»
پرستار آدرس اتاق رو داد.
چند دقیقه بعد، جیمین جلوی در اتاق ایستاد.
دستش روی دستگیره بود، اما نمی‌تونست در رو باز کنه.
ات آرام دستش رو گرفت.
ـ «من کنارتم.»
جیمین بهش نگاه کرد و در رو باز کرد.
مردی روی تخت دراز کشیده بود. با شنیدن صدای در، چشم‌هاش رو باز کرد.
ـ «جیمین... پسرم...»
جیمین نزدیک تخت رفت.
ـ «چرا بهم نگفتی زنده‌ای؟»
مرد با صدای ضعیفی گفت:
ـ «چون می‌ترسیدم گذشته دوباره به سراغت بیاد.»
ات جلو اومد.
ـ «شما مادر من رو می‌شناختین؟»
مرد با دیدن ات اشک توی چشماش جمع شد.
ـ «هوانگ ات... چقدر شبیه مادرشی.»
ات نفس عمیقی کشید.
ـ «پس لطفاً بهم بگین چه کسی مادرم رو کشت.»
مرد دستش رو به سختی بالا آورد و به سمت کشوی کنار تخت اشاره کرد.
ـ «داخل اون کشو یه عکس هست... عکس رو بردار.»
ات عکس رو بیرون آورد.
با دیدنش دست‌هاش لرزید.
در عکس، مادرش کنار سوهیون و عمویش ایستاده بود.
اما پشت سر اون‌ها، یک نفر دیگه هم دیده می‌شد.
خودِ پدر جیمین!
جیمین با ناباوری گفت:
ـ «بابا... تو اون شب اونجا بودی؟»
مرد چشم‌هاش رو بست.
ـ «آره پسرم... و من حقیقتی رو می‌دونم که می‌تونه زندگی همه‌تون رو تغییر بده.» 🖤
- ۳۶
- ۲۴ آبان ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط
