بی نهایت
p²⁵
وارد هتل شدیم و بعد اینکه اتاقمون رو پیدا کردیم و وارد شدیم . چمدونا رو برداشتم و بردم داخل اتاق و شروع کردم به چیدن لباسا و وسایل ها داخل کمد .. با صدای بسته شدن در برگشتم و با دیدن تهیونگی که خودشو رو تخت پرت کرده خندم گرفت . سریع برگشتم سمت لباسا و هرچی مونده بود رو جا به جا کردم .
ا.ت : واهاهایی .. تموم شد .
نفس عمیقی کشیدم و با رفتن سمت ته رو تخت نشستم . از وقتی اومد تو اتاق کل حرکاتم رو زیر نظر داشت . با لبخندی دستمو تو موهاش فرو بردم .
ا.ت : نمیخوای لباسات رو عوض کنی ؟
ته : اوهوم .. میشه لباسای تو خونه رو بدی ؟
بلند شدم و رفتم از داخل کشو یه شلوار چهار خونه ی آبی با آستین کوتاه سفید بهش دادم .
ا.ت : من میرم بیرون ...
یکساعت بعد :
با اجازه ی تهکوک رفتم تا لب ساحل و روی شن ها نشستم . حقیقت این بود که من خیلی خسته بودم . نه از لحاظ فیزیکی .. بلکه روحی روانی ! تو زندگی سختی های زیادی کشیدم ولی تا اینجا، تنها چیزی که تونسته زنده نگهم داره وجود تهیونگ و جونکوکه . اگر بخوام وجودشون توی زندگیم رو توصیف کنم، خیلی جمله ها میشه ساخت ولی به نظر خودم.. اونا تنها ستاره های درخشان توی آسمون بی ستاره ی منن . البته نمیخوام وجود سهون رو نادیده بگیرم ولی .. چیزی که الان میخوام راجبش بگم، وجود اون دوتاست . وجودشون آرامشی رو بهم تزریق میکنه که هیچ جای دنیا نمیشه همچین آرامشی رو پیدا کرد .. برای مثال وقتی بغلشون میکنم یه احساس خیلی عجیبی به بدنم وارد میشه .. انگار بدنم به تماس هاشون خیلی سریع واکنش میده و حس خنثی ای دارم .
سلام به جوجوهای من .. ببخشید این چند وقت فعالیتم خیلی کمه . سرم خیلی شلوغ بود و حالم اصلا خوب نبود و نیست ،ازتون بابت فعالیت کم معذرت میخوام . دوستون دارم ، مواظب خودتون باشید 🐥🎀💜
وارد هتل شدیم و بعد اینکه اتاقمون رو پیدا کردیم و وارد شدیم . چمدونا رو برداشتم و بردم داخل اتاق و شروع کردم به چیدن لباسا و وسایل ها داخل کمد .. با صدای بسته شدن در برگشتم و با دیدن تهیونگی که خودشو رو تخت پرت کرده خندم گرفت . سریع برگشتم سمت لباسا و هرچی مونده بود رو جا به جا کردم .
ا.ت : واهاهایی .. تموم شد .
نفس عمیقی کشیدم و با رفتن سمت ته رو تخت نشستم . از وقتی اومد تو اتاق کل حرکاتم رو زیر نظر داشت . با لبخندی دستمو تو موهاش فرو بردم .
ا.ت : نمیخوای لباسات رو عوض کنی ؟
ته : اوهوم .. میشه لباسای تو خونه رو بدی ؟
بلند شدم و رفتم از داخل کشو یه شلوار چهار خونه ی آبی با آستین کوتاه سفید بهش دادم .
ا.ت : من میرم بیرون ...
یکساعت بعد :
با اجازه ی تهکوک رفتم تا لب ساحل و روی شن ها نشستم . حقیقت این بود که من خیلی خسته بودم . نه از لحاظ فیزیکی .. بلکه روحی روانی ! تو زندگی سختی های زیادی کشیدم ولی تا اینجا، تنها چیزی که تونسته زنده نگهم داره وجود تهیونگ و جونکوکه . اگر بخوام وجودشون توی زندگیم رو توصیف کنم، خیلی جمله ها میشه ساخت ولی به نظر خودم.. اونا تنها ستاره های درخشان توی آسمون بی ستاره ی منن . البته نمیخوام وجود سهون رو نادیده بگیرم ولی .. چیزی که الان میخوام راجبش بگم، وجود اون دوتاست . وجودشون آرامشی رو بهم تزریق میکنه که هیچ جای دنیا نمیشه همچین آرامشی رو پیدا کرد .. برای مثال وقتی بغلشون میکنم یه احساس خیلی عجیبی به بدنم وارد میشه .. انگار بدنم به تماس هاشون خیلی سریع واکنش میده و حس خنثی ای دارم .
سلام به جوجوهای من .. ببخشید این چند وقت فعالیتم خیلی کمه . سرم خیلی شلوغ بود و حالم اصلا خوب نبود و نیست ،ازتون بابت فعالیت کم معذرت میخوام . دوستون دارم ، مواظب خودتون باشید 🐥🎀💜
- ۷.۴k
- ۲۷ دی ۱۴۰۳
دیدگاه ها (۶)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط