وقتی هم گروهیم بود
از همون روز اولی که ات وارد گروه TXT شد، همه فهمیدن که این دختر پرانرژیترین عضو جدیده. حتی تو اولین تمرین گروهی، وقتی بقیه جدی حرکات رو تمرین میکردن، ات با خنده گفت:
— «آخه این حرکت آخری بیشتر شبیه پریدن قورباغهست تا رقص!»
همه خندیدن… جز سوبین. با نگاه جدیای که داشت، گفت:
— «ما اینجا برای قورباغهبازی نیومدیم.»
ات قیافه گرفت:
— «باشه آقای جدی! ولی من قورباغهها رو دوست دارم.»
از اون روز به بعد، لقب «آقای جدی» بین بقیه برای سوبین موندگار شد.
چند هفته بعد، وقتی همه به خاطر فشردگی برنامه تمرین خسته بودن، سوبین داوطلب شد که بمونه و به ات کمک کنه تا بخش سختی از رقص رو یاد بگیره.
ات وسط تمرین خسته روی زمین نشست و گفت:
— «میخوای بمیرم اینجا؟»
سوبین دستش رو دراز کرد:
— «نه. میخوام بلند شی و دوباره امتحان کنی.»
ات با خنده بلند شد و زیر لب گفت:
— «تو خیلی لجبازی… ولی خب، یهجوری قشنگه.»
تو یکی از برنامههای زنده، وقتی از اعضا خواستن که یکی از همگروهیهاشون رو توصیف کنن، ات بیهوا گفت:
— «سوبین؟ مثل یه خرس قطبیه. ظاهرش سرد و جدیه، ولی وقتی نزدیک میشی، گرم و مهربونه.»
سوبین اولش شوکه شد، ولی گوشهاش قرمز شد و گفت:
— «تو… یه طوفانی. پر سر و صدا… ولی وقتی میره، دلم براش تنگ میشه.»
فنها تو کامنتها منفجر شدن.
بعد از اون برنامه، سوبین توی راهرو جلوی ات رو گرفت.
— «تو… اون حرفت جدی بود؟»
— «کدوم؟ خرس قطبی؟ آره خب.»
— «نه… اون بخش گرم و مهربونه.»
ات کمی مکث کرد و گفت:
— «آره. چون واقعاً اینطوری هستی.»
سوبین لبخند زد، نزدیکتر شد و گفت:
— «پس اجازه بده خرس قطبیات باشم.»
ات خندید:
— «به شرطی که تو هم اجازه بدی طوفانت باشم.»
و از همون شب، رابطهشون رسمی شد، با کلکلهای شیرین و خندههایی که حتی تو تمرینهای سخت هم ادامه داشت.
~~~~~~~~~~~~
#فیک
#فیکشن
#تی_اکس_تی
#سوبین
#فن_فیکشن
#تک_پارتی
— «آخه این حرکت آخری بیشتر شبیه پریدن قورباغهست تا رقص!»
همه خندیدن… جز سوبین. با نگاه جدیای که داشت، گفت:
— «ما اینجا برای قورباغهبازی نیومدیم.»
ات قیافه گرفت:
— «باشه آقای جدی! ولی من قورباغهها رو دوست دارم.»
از اون روز به بعد، لقب «آقای جدی» بین بقیه برای سوبین موندگار شد.
چند هفته بعد، وقتی همه به خاطر فشردگی برنامه تمرین خسته بودن، سوبین داوطلب شد که بمونه و به ات کمک کنه تا بخش سختی از رقص رو یاد بگیره.
ات وسط تمرین خسته روی زمین نشست و گفت:
— «میخوای بمیرم اینجا؟»
سوبین دستش رو دراز کرد:
— «نه. میخوام بلند شی و دوباره امتحان کنی.»
ات با خنده بلند شد و زیر لب گفت:
— «تو خیلی لجبازی… ولی خب، یهجوری قشنگه.»
تو یکی از برنامههای زنده، وقتی از اعضا خواستن که یکی از همگروهیهاشون رو توصیف کنن، ات بیهوا گفت:
— «سوبین؟ مثل یه خرس قطبیه. ظاهرش سرد و جدیه، ولی وقتی نزدیک میشی، گرم و مهربونه.»
سوبین اولش شوکه شد، ولی گوشهاش قرمز شد و گفت:
— «تو… یه طوفانی. پر سر و صدا… ولی وقتی میره، دلم براش تنگ میشه.»
فنها تو کامنتها منفجر شدن.
بعد از اون برنامه، سوبین توی راهرو جلوی ات رو گرفت.
— «تو… اون حرفت جدی بود؟»
— «کدوم؟ خرس قطبی؟ آره خب.»
— «نه… اون بخش گرم و مهربونه.»
ات کمی مکث کرد و گفت:
— «آره. چون واقعاً اینطوری هستی.»
سوبین لبخند زد، نزدیکتر شد و گفت:
— «پس اجازه بده خرس قطبیات باشم.»
ات خندید:
— «به شرطی که تو هم اجازه بدی طوفانت باشم.»
و از همون شب، رابطهشون رسمی شد، با کلکلهای شیرین و خندههایی که حتی تو تمرینهای سخت هم ادامه داشت.
~~~~~~~~~~~~
#فیک
#فیکشن
#تی_اکس_تی
#سوبین
#فن_فیکشن
#تک_پارتی
- ۲۱.۳k
- ۲۰ مرداد ۱۴۰۴
دیدگاه ها (۱)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط