bloody life p¹⁵
پارت پانزدهم؛جسد ها
روز سوم بود.سومین روزی که هنوز بقیه بهوش نیومده بودن و این هم بومگیو هم رزی رو نگران میکرد حالا بماند که ریوجین مرده بود و تهیون وضعیت مشخصی نداشت!
درحالی که نشسته بود پشم میز خطاب به رزی گفت: دستپختت خوبه ها!
رزی کمی از آبش خورد: خودم میدونم
بومگیو چشمی چرخوند و برگشت که تیکه ای به رزی بپرونه که دید رزی از حالت عادی هم شفاف تر شده
بومگیو: ر..زی؟!
رزی با تعجب نگاهش کرد: چیه ؟ چیزی رو صورتمه؟
بومیگو: شفا..شفاف تر از قبل شدی!
رزی نفسی کشید: فکر کنم باید خداحافظی کنیم
بومگیو: چی ؟! نه نه خیر نمیشه! اونا هنوز بهوش نیومدن یعنی چی میخوای بری؟اصلا برای چی داری لبخند میزنی!!
رزی نگاهی به قاتل دل نازکی که روبه روش نشسته بود کرد؛بومگیو درک نمیکرد اینکه بعد مدتی طولانی از سرگردون بودن توی زمین دیگه میتونست بره...میتونست بره دنیای مردگان و با دوستاش خوش باشه...با عشقش:)
از آخرین لحظات وجودش توی زمین استفاده کرد و عطر پسر روبه روش رو به ریه هاش دعوت کرد.
بومیگو ناراحت بود،به رزی عادت کرده بود!و این بغل آخر بیشتر باعث تشدید اشک هایی که داشتن از چشماش پایین میوفتادن میشد
رزی: قول بده بومگیو،مراقب همه و خودت باش و یون هارو نابود کن پسر کوچولوی من!
خودشم داشت گریه اش میگرفت،بومگیو رو بیشتر بین بازوهاش فشار داد و چشمهاشو بست...
بومگیو دیگه حس نکرد داره فشرده میشه،چون کسی که آغوشش رو برای بومگیو باز کرده بود حالا برای همیشه رفت.میخواست بشینه و شروع کنه به غصه خوردن بابت سرنوشت مزخرفش که با صدایی برگشت
یونجون: بوم...بومگیو؟!
پسرک قاتل هیچ چیزی نفهمید،فقط به صاحب اون صدای مخملی نگاه میکرد و ثانیه ای بعد با خوشحالی سمت رفت.یونجون روبغل کرد و اهمیتی به اینکه بقیه هم کم کم دارن بیدار میشن و ممکنه در اون حالت ببننشون یا کنجکاو بشن بابت زنده بودنش نداد.
یونجون خیلی شوکه شده بود،پسر کوچولوش الان بغلش کرده بود و نمرده بود! اون قاتل روانی نبود! حس میکرد یه چند روزی از زندگی عقب مونده!(درست حس میکنی پسرم💅🏻)
هان که با کمک لینو بلند شده بود و سعی در صاف ایستادن داشت گفت: فکر کنم باید یه توضیحی بدی بومگیو!
روز سوم بود.سومین روزی که هنوز بقیه بهوش نیومده بودن و این هم بومگیو هم رزی رو نگران میکرد حالا بماند که ریوجین مرده بود و تهیون وضعیت مشخصی نداشت!
درحالی که نشسته بود پشم میز خطاب به رزی گفت: دستپختت خوبه ها!
رزی کمی از آبش خورد: خودم میدونم
بومگیو چشمی چرخوند و برگشت که تیکه ای به رزی بپرونه که دید رزی از حالت عادی هم شفاف تر شده
بومگیو: ر..زی؟!
رزی با تعجب نگاهش کرد: چیه ؟ چیزی رو صورتمه؟
بومیگو: شفا..شفاف تر از قبل شدی!
رزی نفسی کشید: فکر کنم باید خداحافظی کنیم
بومگیو: چی ؟! نه نه خیر نمیشه! اونا هنوز بهوش نیومدن یعنی چی میخوای بری؟اصلا برای چی داری لبخند میزنی!!
رزی نگاهی به قاتل دل نازکی که روبه روش نشسته بود کرد؛بومگیو درک نمیکرد اینکه بعد مدتی طولانی از سرگردون بودن توی زمین دیگه میتونست بره...میتونست بره دنیای مردگان و با دوستاش خوش باشه...با عشقش:)
از آخرین لحظات وجودش توی زمین استفاده کرد و عطر پسر روبه روش رو به ریه هاش دعوت کرد.
بومیگو ناراحت بود،به رزی عادت کرده بود!و این بغل آخر بیشتر باعث تشدید اشک هایی که داشتن از چشماش پایین میوفتادن میشد
رزی: قول بده بومگیو،مراقب همه و خودت باش و یون هارو نابود کن پسر کوچولوی من!
خودشم داشت گریه اش میگرفت،بومگیو رو بیشتر بین بازوهاش فشار داد و چشمهاشو بست...
بومگیو دیگه حس نکرد داره فشرده میشه،چون کسی که آغوشش رو برای بومگیو باز کرده بود حالا برای همیشه رفت.میخواست بشینه و شروع کنه به غصه خوردن بابت سرنوشت مزخرفش که با صدایی برگشت
یونجون: بوم...بومگیو؟!
پسرک قاتل هیچ چیزی نفهمید،فقط به صاحب اون صدای مخملی نگاه میکرد و ثانیه ای بعد با خوشحالی سمت رفت.یونجون روبغل کرد و اهمیتی به اینکه بقیه هم کم کم دارن بیدار میشن و ممکنه در اون حالت ببننشون یا کنجکاو بشن بابت زنده بودنش نداد.
یونجون خیلی شوکه شده بود،پسر کوچولوش الان بغلش کرده بود و نمرده بود! اون قاتل روانی نبود! حس میکرد یه چند روزی از زندگی عقب مونده!(درست حس میکنی پسرم💅🏻)
هان که با کمک لینو بلند شده بود و سعی در صاف ایستادن داشت گفت: فکر کنم باید یه توضیحی بدی بومگیو!
- ۸.۶k
- ۱۴ فروردین ۱۴۰۴
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط