مرگبار زیبا. [اسمات داره]اگر دوست ندارید نخونید
part¹⁹
متیو دیگه معطل نکرد، با سرعت لباسهای هانا و خودشو درآورد. فضای اتاق پر شده بود از صدای نفسنفس زدنها و نالههایی که از سرِ نیاز بود.
متیو همونطور که روی هانا بود، دستاشو قفل کرد توی دستای هانا و بالای سرش روی بالش فشار داد. صورتشو آورد لای موهای هانا و با اون صدای بمش که حالا از همیشه خشدارتر بود، دم گوشش پچپچ کرد:
_ «ببین چه بلایی سرم آوردی هانا... میبینی چطوری داری زیرم میلرزی؟ این لرزش واسه ترس نیست، واسه اینه که بدنت بیشتر از من، منو میخواد... مگه نه؟»
هانا که چشماش از لذت و دردِ معجون خمار شده بود، فقط تونست یه نالهی کوتاه کنه. متیو لبشو به لاله گوش هانا چسبوند و دندونای تیزشو آروم روش کشید.
_ «بگو هانا... بگو که اون سدریکِ عوضی حتی نتونست خوابِ اینجوری لمس کردنت رو ببینه. بگو که فقط من میتونم اینجوری صداتو دربیارم...»
هانا با بیحالی سرشو تکون داد و نالید:
+ «متیو... اذیتم نکن... همهش... همهش مال خودته...»
متیو پوزخند زد و ضرباتشو کمی عمیقتر کرد. دستشو از لای دستای هانا بیرون کشید و برد روی پهلوهای ظریفش و پوستشو چنگ زد...
_ «آفرین دخترِ خوب... میخوام وقتی اسمتو میگم، فقط ناله کنی. میخوام فردا که راه میری، هر قدمی که برمیداری یادِ من بیفتی...
هانا دستشو برد پشت گردن متیو و اونو به خودش نزدیکتر کرد. صورت متیو غرق عرق بود و نگاهش مثل یه شکارچی میدرخشید. متیو خم شد و نوک سینهی هانا رو بین دندوناش گرفت و آروم فشار داد که باعث شد هانا کمرشو کاملاً از تخت جدا کنه.
_ «هیسسس... آرومتر ناله کن هانا... نکنه دلت میخواد دوستات بیان پشت در و بفهمن ریدلِ بزرگ داره چطوری باهات بازی میکنه؟ هر چند... بدک نیست بفهمن تو دیگه صاحب داری.»
متیو هر بار که هانا میخواست از شدت فشار چشماشو ببنده، چونهشو میگرفت:
_ «چشماتو باز کن... نگاه کن ببین کی داره این کارو باهات میکنه. میخوام تو چشمام نگاه کنی و بگی که دیگه هیچوقت سراغ اون پسرهی هافلپافی نمیری... بگو هانا!»
هانا در حالی که نفسنفس میزد و بدنش از لذتِ خالص میسوخت، بریده بریده گفت:
+ «قسم میخورم... متیو... فقط... ادامه بده...»
متیو با شنیدن این حرف، یه نالهی وحشیانه از ته گلوش کرد و خودشو کاملاً به هانا چسبوند. انگار اون لحظه تمام دنیا براش توی همون اتاق و همون دختر خلاصه شده بود و میخواست با هر حرکتش، اسمشو روی روح و جسم هانا حک کنه..
بعد از اون چند راندِ طولانی و نفسگیر که انگار زمان و مکان رو برای هانا از بین برده بود، بدنِ هانا دیگه جونی نداشت. متیو، با اینکه خودش هم خسته بود، ولی انگار اون معجونِ لعنتی هنوز تهِ چشماش میدرخشید. با یه حرکتِ آروم و مراقب، هانا رو که توی بغلش بیحال افتاده بود، بلند کرد و برد سمت حمام اتاق,بخارِ گرم فضای حمام رو پر کرده بود. صدای شرشرِ آب که توی وان میریخت، تنها صدایی بود که سکوتِ سنگین و پر از تنشِ بینشون رو میشکست. متیو هانا رو به آرومی گذاشت توی وانِ پر از کف و خودش هم پشت سرش نشست.
هانا سرشو تکیه داد به سینهی پهن و لختِ متیو و چشماشو بست. متیو دستای بزرگشو برد زیر آب و با مهارت و خیلی نرم، شروع کرد به ماساژ دادنِ زیر شکمِ هانا. میدونست که بار اولش بوده و حتماً درد داره، برای همین حرکاتش خیلی با احتساب و مهربون شده بود.
متیو لبشو چسبوند به گوشِ خیسِ هانا و با صدایی که حالا دیگه خشن نبود و یه جور آرامشِ خاص توش داشت، زمزمه کرد:
_ «هنوزم فکر میکنی باید از دستم فرار کنی؟ هوم؟»
هانا یه نفس عمیق کشید و دستشو گذاشت روی دست متیو که داشت ماساژش میداد.
+ «تو یه غولی متیو... یه گرگِ وحشی. ببین چیکار کردی با بدنم... همهجام کبوده.»
متیو پوزخندِ جذابی زد و سرشو برد لای موهای نمدارِ هانا و عمیق بو کشید.
_ «کبودیها خوب میشن هانا... ولی این حس که میدونی تا تهش مالِ منی، هیچوقت از یادت نمیره. دیدی چطوری اسممو صدا میزدی؟ جوری که انگار تنها کلمهای بود که بلدی...»
هانا صورتش سرخ شد و آرنجشو آروم کوبید به پهلوی متیو.
+ «بسه دیگه... انقدر مغرور نباش.»
متیو دستشو از زیر شکم هانا بالاتر آورد و دور کمرش حلقه کرد و اونو بیشتر به خودش چسبوند.
_ «مغرور نیستم، فقط برندهام. بردمت هانا... از انزو، از اون دیگوریِ احمق، حتی از خودت. الان که اینجا زیر دستمی و داری از لمس کردنم لذت میبری، یعنی دیگه راهِ برگشتی نداری.»
عزیزان گرامی با اینکه شرطارو به ۴۰ نرسوندید ولی این پارت رو به عشق شماها گذاشتم ولی لطفا حمایت کنید.)
و به ۴۰ برسونید
و کامنت هم به ۳۰ برسونید.
متیو دیگه معطل نکرد، با سرعت لباسهای هانا و خودشو درآورد. فضای اتاق پر شده بود از صدای نفسنفس زدنها و نالههایی که از سرِ نیاز بود.
متیو همونطور که روی هانا بود، دستاشو قفل کرد توی دستای هانا و بالای سرش روی بالش فشار داد. صورتشو آورد لای موهای هانا و با اون صدای بمش که حالا از همیشه خشدارتر بود، دم گوشش پچپچ کرد:
_ «ببین چه بلایی سرم آوردی هانا... میبینی چطوری داری زیرم میلرزی؟ این لرزش واسه ترس نیست، واسه اینه که بدنت بیشتر از من، منو میخواد... مگه نه؟»
هانا که چشماش از لذت و دردِ معجون خمار شده بود، فقط تونست یه نالهی کوتاه کنه. متیو لبشو به لاله گوش هانا چسبوند و دندونای تیزشو آروم روش کشید.
_ «بگو هانا... بگو که اون سدریکِ عوضی حتی نتونست خوابِ اینجوری لمس کردنت رو ببینه. بگو که فقط من میتونم اینجوری صداتو دربیارم...»
هانا با بیحالی سرشو تکون داد و نالید:
+ «متیو... اذیتم نکن... همهش... همهش مال خودته...»
متیو پوزخند زد و ضرباتشو کمی عمیقتر کرد. دستشو از لای دستای هانا بیرون کشید و برد روی پهلوهای ظریفش و پوستشو چنگ زد...
_ «آفرین دخترِ خوب... میخوام وقتی اسمتو میگم، فقط ناله کنی. میخوام فردا که راه میری، هر قدمی که برمیداری یادِ من بیفتی...
هانا دستشو برد پشت گردن متیو و اونو به خودش نزدیکتر کرد. صورت متیو غرق عرق بود و نگاهش مثل یه شکارچی میدرخشید. متیو خم شد و نوک سینهی هانا رو بین دندوناش گرفت و آروم فشار داد که باعث شد هانا کمرشو کاملاً از تخت جدا کنه.
_ «هیسسس... آرومتر ناله کن هانا... نکنه دلت میخواد دوستات بیان پشت در و بفهمن ریدلِ بزرگ داره چطوری باهات بازی میکنه؟ هر چند... بدک نیست بفهمن تو دیگه صاحب داری.»
متیو هر بار که هانا میخواست از شدت فشار چشماشو ببنده، چونهشو میگرفت:
_ «چشماتو باز کن... نگاه کن ببین کی داره این کارو باهات میکنه. میخوام تو چشمام نگاه کنی و بگی که دیگه هیچوقت سراغ اون پسرهی هافلپافی نمیری... بگو هانا!»
هانا در حالی که نفسنفس میزد و بدنش از لذتِ خالص میسوخت، بریده بریده گفت:
+ «قسم میخورم... متیو... فقط... ادامه بده...»
متیو با شنیدن این حرف، یه نالهی وحشیانه از ته گلوش کرد و خودشو کاملاً به هانا چسبوند. انگار اون لحظه تمام دنیا براش توی همون اتاق و همون دختر خلاصه شده بود و میخواست با هر حرکتش، اسمشو روی روح و جسم هانا حک کنه..
بعد از اون چند راندِ طولانی و نفسگیر که انگار زمان و مکان رو برای هانا از بین برده بود، بدنِ هانا دیگه جونی نداشت. متیو، با اینکه خودش هم خسته بود، ولی انگار اون معجونِ لعنتی هنوز تهِ چشماش میدرخشید. با یه حرکتِ آروم و مراقب، هانا رو که توی بغلش بیحال افتاده بود، بلند کرد و برد سمت حمام اتاق,بخارِ گرم فضای حمام رو پر کرده بود. صدای شرشرِ آب که توی وان میریخت، تنها صدایی بود که سکوتِ سنگین و پر از تنشِ بینشون رو میشکست. متیو هانا رو به آرومی گذاشت توی وانِ پر از کف و خودش هم پشت سرش نشست.
هانا سرشو تکیه داد به سینهی پهن و لختِ متیو و چشماشو بست. متیو دستای بزرگشو برد زیر آب و با مهارت و خیلی نرم، شروع کرد به ماساژ دادنِ زیر شکمِ هانا. میدونست که بار اولش بوده و حتماً درد داره، برای همین حرکاتش خیلی با احتساب و مهربون شده بود.
متیو لبشو چسبوند به گوشِ خیسِ هانا و با صدایی که حالا دیگه خشن نبود و یه جور آرامشِ خاص توش داشت، زمزمه کرد:
_ «هنوزم فکر میکنی باید از دستم فرار کنی؟ هوم؟»
هانا یه نفس عمیق کشید و دستشو گذاشت روی دست متیو که داشت ماساژش میداد.
+ «تو یه غولی متیو... یه گرگِ وحشی. ببین چیکار کردی با بدنم... همهجام کبوده.»
متیو پوزخندِ جذابی زد و سرشو برد لای موهای نمدارِ هانا و عمیق بو کشید.
_ «کبودیها خوب میشن هانا... ولی این حس که میدونی تا تهش مالِ منی، هیچوقت از یادت نمیره. دیدی چطوری اسممو صدا میزدی؟ جوری که انگار تنها کلمهای بود که بلدی...»
هانا صورتش سرخ شد و آرنجشو آروم کوبید به پهلوی متیو.
+ «بسه دیگه... انقدر مغرور نباش.»
متیو دستشو از زیر شکم هانا بالاتر آورد و دور کمرش حلقه کرد و اونو بیشتر به خودش چسبوند.
_ «مغرور نیستم، فقط برندهام. بردمت هانا... از انزو، از اون دیگوریِ احمق، حتی از خودت. الان که اینجا زیر دستمی و داری از لمس کردنم لذت میبری، یعنی دیگه راهِ برگشتی نداری.»
عزیزان گرامی با اینکه شرطارو به ۴۰ نرسوندید ولی این پارت رو به عشق شماها گذاشتم ولی لطفا حمایت کنید.)
و به ۴۰ برسونید
و کامنت هم به ۳۰ برسونید.
- ۱۶.۰k
- ۳۰ خرداد ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۳۴)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط