زمانی که قلبت دوباره از نو تپید...(۴ پارتی)
هنگ اکتشاف تازه از یه اکتشاف برگشته بود...همه خسته و دمق(درست نوشتم؟؟) روی اسباشون نشسته بودن و سمت مقر میرفتن...
یهو یه دختر خیلی ناز(موی مشکی بلند با چشای مشکی و قد کوتاه و پوست برونز) که داشت رد میشد پاش پیچ میخوره و میوفته جلو راه هنگ...دستپاچه شده بود که یهو لیوای نگاش میکنه
لیوای.نمیتونی پاشی؟؟بلند شو خانوم جلو راهمونی(کنایه امیز)
دختر:م م متاسفم الان میرم
بعدشم خیلی مظلومانه بلند میشه و میره
اون دختر توی دستش یه سبد سیب داشت اما از شدت خجالت و استرس یادش رفت سیبایی که رو زمین ریخته بودن رو جمع کنه
لیوای.هو خانوم بیا وسایلت که رو زمین ریخته رو جمع کن(کنایه امیز)
دختر میاد سیبا رو برمیداره و میره
ارن.کاپیتان فکر نمیکنید لحنتون یکم طلخ و نا عادلانه بود؟؟
لیوای.اه بسه توهم...حال داریا
که یهو همون دخترو میبینن که داره سیبارو میشوره و به بچه های فقیر میده
ارمین.اون دخترهم مثل بقیه فقیره...ولی داره به بقیه کمک میکنه...حقش نبود که اینجوری باهاش حرف بزنین...کاپیتان فک نمیکنین زیاده روی کردین؟؟
هیستوریا.من اون دخترو میشناسم...اسمش نیک هست...قبلا توی مزرعه پدریم کار میکرد...البته خانوادش هم کنارش بودن اما یشب تنهاش میزارنو میرن...از اون روز به بعد خودشم میون این فقیرا زندگی میکنه و فقیره...
اروین.اوه...چه زندگی سختی
لیوای نگاهش رفت سمت صورت مظلوم نیک و نگاهش به نیک گره خورد....نیک چهره ی خیلی نازی داشت
یهو نیک میاد جلوی اونا...اما این سری یه عالمه سیب تو سبدش داشت....
نیک.خیلی متاسفم که یهو افتادم و جلوی راهتون رو گرفتم....(ادای احترام)پس لطفا به عنوان عذرخواهی،این سیبارو از من قبول کنید
همه پشماشون ریخته بود که بجای لیوای دختره اومده بود عذرخواهی....لیوای یکم گونه هاش صورتی شده بود اما از اسبش پرید پایین و رفت سمت نیک
لیوای.عذرخواهیت قبوله ولی به سیب نیازی نیست...خودت بخورشون تو بیشتر نیاز داری بهشون(لیوای کلا دست خودش نیست زبونش تیزه)
دختر یکم به دل میگیره و سرشو پایین میندازه
لیوای هم عذاب وجدان گرفت
نیک.میدونم دیدن یه دختر فقیر دست و پا چلفتی به مزاج شما بالارده ها خوش نمیاد...اخه میدونید چیه؟؟بخاطر قیافه ساده و لباسای نا مرتبمونه....شرمندم که بخاطر فقیر بودنم عذرخواهیم قابل قبول شما نیست😢
بعدشم سبد رو مبزاره و خیلی ساکت و اروم از اونجا میره....لیوای هم که از شنیدن حرفای دختره دلش سوخته بود، سوار اسب شد و با هنگ برگشتن به مقر....
((صبح اون روز))
نیک مثل همیشه،داشت میرفت سمت زمین کشاورزی همسایشون(اونجا کار میکرد)که یهو لیوای و جمعی از نظامیا رو میبینه..هنوزم از دست لیوای ناراحت بود بخاطر همین بی اهمیت رفت سمت اون زمین
اروین.لیوای میدونستی رفتارت اصلا با اون دختره خوب نبود؟؟ شکستن دل یه ادم بیگناه کار درستی نیست...بهتر نیست عذرخواهی کنی؟؟
لیوای.چی بگم...
((فردای ان روز))
هوا بارونی بود و هنگ اکتشاف دوباره از یه اکتشاف برگشته بود...نیک خودشو یه گوشه جمع کرده بود و از سرما به خودش میلرزید
لیوای ایستاد...نگاهی به نیک انداخت....
لیوای.ببینم تو خوبی؟؟(سرد)
نیک.بله خوبم(بی روح)
شروع کرد به سرفه زدن...اما یهو بیهوش شد
لیوای فهمید که نیک بیمار شده...سریع بغلش کرد و توی دروشکه گذاشتش و بردنش دکتر
دکتر.چیزی نیست یه سرما خوردگی سادست...زود خوب میشه ولی خب با وجود سو تغذیه و ضعیف بودن بدن ممکنه بمیره
لیوای.بمیره؟؟!!چطوری؟؟
دکتر.طبق این ضعف جسمانی که دارم میبینم ایشون ۳ روزه که چیزی نخوردن و اگه ادامه پیدا کنه کشندست
لیوای روی صندلی میشینه و نیک خیره میشه....(چطور انقدر ناز و زیباست؟؟نمیدونم چرا ولی حس میکنم دوسش دارم...)
یهو یه دختر خیلی ناز(موی مشکی بلند با چشای مشکی و قد کوتاه و پوست برونز) که داشت رد میشد پاش پیچ میخوره و میوفته جلو راه هنگ...دستپاچه شده بود که یهو لیوای نگاش میکنه
لیوای.نمیتونی پاشی؟؟بلند شو خانوم جلو راهمونی(کنایه امیز)
دختر:م م متاسفم الان میرم
بعدشم خیلی مظلومانه بلند میشه و میره
اون دختر توی دستش یه سبد سیب داشت اما از شدت خجالت و استرس یادش رفت سیبایی که رو زمین ریخته بودن رو جمع کنه
لیوای.هو خانوم بیا وسایلت که رو زمین ریخته رو جمع کن(کنایه امیز)
دختر میاد سیبا رو برمیداره و میره
ارن.کاپیتان فکر نمیکنید لحنتون یکم طلخ و نا عادلانه بود؟؟
لیوای.اه بسه توهم...حال داریا
که یهو همون دخترو میبینن که داره سیبارو میشوره و به بچه های فقیر میده
ارمین.اون دخترهم مثل بقیه فقیره...ولی داره به بقیه کمک میکنه...حقش نبود که اینجوری باهاش حرف بزنین...کاپیتان فک نمیکنین زیاده روی کردین؟؟
هیستوریا.من اون دخترو میشناسم...اسمش نیک هست...قبلا توی مزرعه پدریم کار میکرد...البته خانوادش هم کنارش بودن اما یشب تنهاش میزارنو میرن...از اون روز به بعد خودشم میون این فقیرا زندگی میکنه و فقیره...
اروین.اوه...چه زندگی سختی
لیوای نگاهش رفت سمت صورت مظلوم نیک و نگاهش به نیک گره خورد....نیک چهره ی خیلی نازی داشت
یهو نیک میاد جلوی اونا...اما این سری یه عالمه سیب تو سبدش داشت....
نیک.خیلی متاسفم که یهو افتادم و جلوی راهتون رو گرفتم....(ادای احترام)پس لطفا به عنوان عذرخواهی،این سیبارو از من قبول کنید
همه پشماشون ریخته بود که بجای لیوای دختره اومده بود عذرخواهی....لیوای یکم گونه هاش صورتی شده بود اما از اسبش پرید پایین و رفت سمت نیک
لیوای.عذرخواهیت قبوله ولی به سیب نیازی نیست...خودت بخورشون تو بیشتر نیاز داری بهشون(لیوای کلا دست خودش نیست زبونش تیزه)
دختر یکم به دل میگیره و سرشو پایین میندازه
لیوای هم عذاب وجدان گرفت
نیک.میدونم دیدن یه دختر فقیر دست و پا چلفتی به مزاج شما بالارده ها خوش نمیاد...اخه میدونید چیه؟؟بخاطر قیافه ساده و لباسای نا مرتبمونه....شرمندم که بخاطر فقیر بودنم عذرخواهیم قابل قبول شما نیست😢
بعدشم سبد رو مبزاره و خیلی ساکت و اروم از اونجا میره....لیوای هم که از شنیدن حرفای دختره دلش سوخته بود، سوار اسب شد و با هنگ برگشتن به مقر....
((صبح اون روز))
نیک مثل همیشه،داشت میرفت سمت زمین کشاورزی همسایشون(اونجا کار میکرد)که یهو لیوای و جمعی از نظامیا رو میبینه..هنوزم از دست لیوای ناراحت بود بخاطر همین بی اهمیت رفت سمت اون زمین
اروین.لیوای میدونستی رفتارت اصلا با اون دختره خوب نبود؟؟ شکستن دل یه ادم بیگناه کار درستی نیست...بهتر نیست عذرخواهی کنی؟؟
لیوای.چی بگم...
((فردای ان روز))
هوا بارونی بود و هنگ اکتشاف دوباره از یه اکتشاف برگشته بود...نیک خودشو یه گوشه جمع کرده بود و از سرما به خودش میلرزید
لیوای ایستاد...نگاهی به نیک انداخت....
لیوای.ببینم تو خوبی؟؟(سرد)
نیک.بله خوبم(بی روح)
شروع کرد به سرفه زدن...اما یهو بیهوش شد
لیوای فهمید که نیک بیمار شده...سریع بغلش کرد و توی دروشکه گذاشتش و بردنش دکتر
دکتر.چیزی نیست یه سرما خوردگی سادست...زود خوب میشه ولی خب با وجود سو تغذیه و ضعیف بودن بدن ممکنه بمیره
لیوای.بمیره؟؟!!چطوری؟؟
دکتر.طبق این ضعف جسمانی که دارم میبینم ایشون ۳ روزه که چیزی نخوردن و اگه ادامه پیدا کنه کشندست
لیوای روی صندلی میشینه و نیک خیره میشه....(چطور انقدر ناز و زیباست؟؟نمیدونم چرا ولی حس میکنم دوسش دارم...)
- ۴۰۳
- ۱۹ اردیبهشت ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۸)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط
