.

.
گوش کن ، گوش کن ، گوش کن . . . ؟ ؟ ؟
ناخوش شده ام ، درد تو افتاده به جانم
باید چه بگویم ، به پرستار جوانم ؟
باید چه بگویم ؟ تو بگو ؟ هان ؟ ، ، خب چه بگویم ؟
وقتی که ندارد خبر از درد نهانم
تب کرده ام ، اما نه به تعبیر طبیبان
ان تب که گل انداخته بر گونه ی جانم
.
بیماری من عامل بیگانه ندارد . . . . . !
عشق تو بهم ریخته اعصاب و روانم
اخر چه کند ، با دل من علم پزشکی . . . . . ؟ ؟ ؟
وقتی که به دیدار تو بسته ضربانم
لب بسته ام از هر چه سوال ست و جواب ست
می ترسم اگر باز شود قفل دهانم
ای گرگ پرستار به تبلیس دماسنج
امشب بکشد نام تو از زیر زبانم
چیزی که عیان است چه حاجت به بیانم.
.
.
.
.