سفیر کبیر Grand Ambassador
پارت ۸۲
فرمانده جلوتر از من حرکت می کرد اما ... نگاهی به زمین زیر پایم انداختم ... من داشتم پرواز می کردم!خیال میکردم خیلی عادی داشتم روی زمین راه می رفتم اما نه ... من روی هوا قدم بر می داشتم احتمالا زیبایی ورزشگاه من را از زیر پایم غافل کرده بود .
خیلی سعی کردم عادی جلوه کنم با زمین فاصله زیادی داشتم تازه فهمیدم از همان لحظه ورودم من در میان زمین و هوا راه می رفتم و خودم خبر نداشتم کف ورزشگاه از سنگ های تکه تکه سیاه و سفیدی ساخته شده بود که روی هر یک از آنها حرفی حک کرده بودند رنگ این حروف متضاد با رنگ سنگ ها بود حتی با یک نگاه می شد فهمید که سنگ ها با نظمی خاص و از روی قاعده در کنار هم قرار گرفته بودند . سرباز ها من را به سمت سکویی در مرکز ورزشگاه با حدود سه متر فاصله از زمین می بردند
- مردگان عزیز به افتخار مهمان ویژه ... سه تا هورا بکشید : هورا ... هورا ... هورا ...
جمعیت همزمان گوینده را همراهی می کردند و با هر هوراهی که می کشیدند زمین زیر پایم به لرزه در می آمد
حتی معلق بودن در هوا هم سبب نمی شد تا لرزش زیر پایم را حس نکنم چندین بار می خواستم به خاطر سر و صدای زیاد بایستم اما نیرویی مانعم می شد
ـ من سوزان موریس از دهکده کوتوله ها بار دیگر حضور مهمان ویژه را خوش آمد می گویم. همان طور که به استحضار شما رساندم در این دوره بنا به صلاحدید شورا ، دوازده مورد به آرزو های ممنوعه اضافه شده مواردی که به تایید ملکه ها رسیده است .
متاسفانه تا این لحظه موارد ممنوعه به دست من نرسیده مثل همه شما امیدوار هستم آرزویم جزء آرزوهای ممنوعه نباشه
نمی توانستم منبع صدا را پیدا کنم گوینده با هیجان زیاد صحبت می کرد محوطه وسط ورزشگاه شاید به دویست متر هم میرسید نمی دانستم چه مدت بود که درحال حرکت بودیم اما فاصله زیادی با جایگاه وسط محوطه نداشتیم جایگاهی که به محوطه نزدیک بودند در فاصله حدودا سی متری از زمین قرار داشتند . درون یکی از جایگاه ها تعداد زیادی از موجودات سه سر نشسته بودند ظانها زمانی که متوجه نگاه من شده بودند صدای عجیب و بلندی از خودشان تولید کردند که از میان صدای جمعیت به گوشم می رسید مطمئن بودم که اگر در جای دیگری غیر از این مکان آنها را می دیدم از ترس غش می کردم در ردیف های پایین تنها یک گروه از انسان ها را دیدم . بعد متوجه شدم که حتی نمی توانستم به چشم های خودم اعتماد کنم کسانی که به ظاهر انسان بودن ، با بالا آوردن دستهای خودشان و نشان دادن کف دستشان سبب غافلگیری من شده بودند در کف هر دست دهانی قرار داشت که همزمان با دهانی که بر روی صورت قرار داشت به شکل عجیبی حرکت می کرد
فرمانده جلوتر از من حرکت می کرد اما ... نگاهی به زمین زیر پایم انداختم ... من داشتم پرواز می کردم!خیال میکردم خیلی عادی داشتم روی زمین راه می رفتم اما نه ... من روی هوا قدم بر می داشتم احتمالا زیبایی ورزشگاه من را از زیر پایم غافل کرده بود .
خیلی سعی کردم عادی جلوه کنم با زمین فاصله زیادی داشتم تازه فهمیدم از همان لحظه ورودم من در میان زمین و هوا راه می رفتم و خودم خبر نداشتم کف ورزشگاه از سنگ های تکه تکه سیاه و سفیدی ساخته شده بود که روی هر یک از آنها حرفی حک کرده بودند رنگ این حروف متضاد با رنگ سنگ ها بود حتی با یک نگاه می شد فهمید که سنگ ها با نظمی خاص و از روی قاعده در کنار هم قرار گرفته بودند . سرباز ها من را به سمت سکویی در مرکز ورزشگاه با حدود سه متر فاصله از زمین می بردند
- مردگان عزیز به افتخار مهمان ویژه ... سه تا هورا بکشید : هورا ... هورا ... هورا ...
جمعیت همزمان گوینده را همراهی می کردند و با هر هوراهی که می کشیدند زمین زیر پایم به لرزه در می آمد
حتی معلق بودن در هوا هم سبب نمی شد تا لرزش زیر پایم را حس نکنم چندین بار می خواستم به خاطر سر و صدای زیاد بایستم اما نیرویی مانعم می شد
ـ من سوزان موریس از دهکده کوتوله ها بار دیگر حضور مهمان ویژه را خوش آمد می گویم. همان طور که به استحضار شما رساندم در این دوره بنا به صلاحدید شورا ، دوازده مورد به آرزو های ممنوعه اضافه شده مواردی که به تایید ملکه ها رسیده است .
متاسفانه تا این لحظه موارد ممنوعه به دست من نرسیده مثل همه شما امیدوار هستم آرزویم جزء آرزوهای ممنوعه نباشه
نمی توانستم منبع صدا را پیدا کنم گوینده با هیجان زیاد صحبت می کرد محوطه وسط ورزشگاه شاید به دویست متر هم میرسید نمی دانستم چه مدت بود که درحال حرکت بودیم اما فاصله زیادی با جایگاه وسط محوطه نداشتیم جایگاهی که به محوطه نزدیک بودند در فاصله حدودا سی متری از زمین قرار داشتند . درون یکی از جایگاه ها تعداد زیادی از موجودات سه سر نشسته بودند ظانها زمانی که متوجه نگاه من شده بودند صدای عجیب و بلندی از خودشان تولید کردند که از میان صدای جمعیت به گوشم می رسید مطمئن بودم که اگر در جای دیگری غیر از این مکان آنها را می دیدم از ترس غش می کردم در ردیف های پایین تنها یک گروه از انسان ها را دیدم . بعد متوجه شدم که حتی نمی توانستم به چشم های خودم اعتماد کنم کسانی که به ظاهر انسان بودن ، با بالا آوردن دستهای خودشان و نشان دادن کف دستشان سبب غافلگیری من شده بودند در کف هر دست دهانی قرار داشت که همزمان با دهانی که بر روی صورت قرار داشت به شکل عجیبی حرکت می کرد
- ۱.۲k
- ۲۹ خرداد ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط