~حقیقت پنهان~
•پارت ۲•
با یه هل در وارد دفتر میشم و به سمت میزش میرم و با تکون دادن سرم و سلامی کوتاه وارد اصل مطلب میشم.
من: °صبح بخیر رئیس. پرونده های دیروزی تکمیل شدن و همین امروز به منشی میسپارم که اونا رو به شما تحویل بده.°
رئیس درحالی که روی صندلی چرمیش نشسته بود و پشتش به من بود با چرخش صندلی برمیگرده و من مجبور میشم قیافهی عشوه آمیزشو بدون سوتی دادن تحمل کنم.
ناشناس: °صبح بخیر لایرا، ممنونم....میبینم که هنوز لباس سیاه تنته...ببین، میفهمم که از دست دوست صمیمیت...برات سخته...ولی باید از یه جای زندگی دیگه بیخیال اونا بشی.°
با اینکه به ظاهر میخواست منو دلداری بده ولی به راحتی میشد زهر پشت این صداش رو تشخیص داد. نگاهی به بالا تا پایینم میندازم و با بی تفاوتی دوباره به رئیسم نگاه میکنم.
من: °به هر حال انتخاب لباسام با خودمه، رئیس اینفینیت.°
اینفینیت اون لحظه متوجه تنشی که بین ما بود شد و سعی کرد با عوض کردن موضوع و صاف کردن گلوش یه طوری جعمش کنه.
اینفینیت: °بیخیال این موضوع. من امروز هم یه سری پرونده های امور مالی شرکت رو در اختیارت میزارم و تا یه هفته بهت فرصت رسیدگی به اون ها رو میدم. میتونی اونا رو از منشی من تحویل بگیری، فعلا مرخصی.°
دلم میخواست همونجا یه نفس راحت بکشم ولی نمیخواستم الکی ضایع بازی در بیارم. سری تکون میدم و از دفتر خارج میشم. در طول روز توی شرکت به چنتا از کاغذ بازی های پرونده ها رسیدگی میکنم و غیره. بعداز تموم شدن شیفت کاریم با حس رهایی از اونجا میزنم بیرون. کلاه کاسکتم رو میزارم و سوار متورم میشم و توی خیابون های شهر به راه میوفتم.
بعداز مدتی رانندگی میرسم به مکانی که بیشتر از هر جای دیگهای بهم آرامش میداد و میتونستم خودم باشم. از متورم پیاده شدم و با یه دسته گل رز قرمز که خریده بودم به سمت یه سنگ قبر میرم. دسته گل رو با احترام روی سنگ سرد میزارم و کنارش میشینم، برای هزارمین بار اسمی که روی سنگ نوشته بود رو مرور میکنم. "شدو"
هر بار که بهش فکر میکردم وجودم آتیش میگرفت و دلم میخواست فریاد بزنم ولی تنها کاری که کردم سکوت کردن بود. همش توی ذهنم خاطرات خوب متور سواری، بازی های بچگیمون و خنده ها و گریه هامون رو مرور میکردم. بعدِ از دست دادنش دیگه نمیتونم اون آدم شاد و معصوم سابق بشم.
•
•
•
بچه ها، از وقتی بعداز سه ماه برگشتم حمایت ها خیلی کم شده. البته منطقیه چون خیلی از سونیک فنا و شدو فن های قبلی دیگه نیستن و بعضیا هم فعلا نمیدونن که من برگشتم ولی شماها که میدونید میشه هوای منو داشته باشید؟❤️🩹 خیلی نیاز دارم که برای رمان جدیدم از طرف شما ها روحیه بگیرم🙂🩹
با یه هل در وارد دفتر میشم و به سمت میزش میرم و با تکون دادن سرم و سلامی کوتاه وارد اصل مطلب میشم.
من: °صبح بخیر رئیس. پرونده های دیروزی تکمیل شدن و همین امروز به منشی میسپارم که اونا رو به شما تحویل بده.°
رئیس درحالی که روی صندلی چرمیش نشسته بود و پشتش به من بود با چرخش صندلی برمیگرده و من مجبور میشم قیافهی عشوه آمیزشو بدون سوتی دادن تحمل کنم.
ناشناس: °صبح بخیر لایرا، ممنونم....میبینم که هنوز لباس سیاه تنته...ببین، میفهمم که از دست دوست صمیمیت...برات سخته...ولی باید از یه جای زندگی دیگه بیخیال اونا بشی.°
با اینکه به ظاهر میخواست منو دلداری بده ولی به راحتی میشد زهر پشت این صداش رو تشخیص داد. نگاهی به بالا تا پایینم میندازم و با بی تفاوتی دوباره به رئیسم نگاه میکنم.
من: °به هر حال انتخاب لباسام با خودمه، رئیس اینفینیت.°
اینفینیت اون لحظه متوجه تنشی که بین ما بود شد و سعی کرد با عوض کردن موضوع و صاف کردن گلوش یه طوری جعمش کنه.
اینفینیت: °بیخیال این موضوع. من امروز هم یه سری پرونده های امور مالی شرکت رو در اختیارت میزارم و تا یه هفته بهت فرصت رسیدگی به اون ها رو میدم. میتونی اونا رو از منشی من تحویل بگیری، فعلا مرخصی.°
دلم میخواست همونجا یه نفس راحت بکشم ولی نمیخواستم الکی ضایع بازی در بیارم. سری تکون میدم و از دفتر خارج میشم. در طول روز توی شرکت به چنتا از کاغذ بازی های پرونده ها رسیدگی میکنم و غیره. بعداز تموم شدن شیفت کاریم با حس رهایی از اونجا میزنم بیرون. کلاه کاسکتم رو میزارم و سوار متورم میشم و توی خیابون های شهر به راه میوفتم.
بعداز مدتی رانندگی میرسم به مکانی که بیشتر از هر جای دیگهای بهم آرامش میداد و میتونستم خودم باشم. از متورم پیاده شدم و با یه دسته گل رز قرمز که خریده بودم به سمت یه سنگ قبر میرم. دسته گل رو با احترام روی سنگ سرد میزارم و کنارش میشینم، برای هزارمین بار اسمی که روی سنگ نوشته بود رو مرور میکنم. "شدو"
هر بار که بهش فکر میکردم وجودم آتیش میگرفت و دلم میخواست فریاد بزنم ولی تنها کاری که کردم سکوت کردن بود. همش توی ذهنم خاطرات خوب متور سواری، بازی های بچگیمون و خنده ها و گریه هامون رو مرور میکردم. بعدِ از دست دادنش دیگه نمیتونم اون آدم شاد و معصوم سابق بشم.
•
•
•
بچه ها، از وقتی بعداز سه ماه برگشتم حمایت ها خیلی کم شده. البته منطقیه چون خیلی از سونیک فنا و شدو فن های قبلی دیگه نیستن و بعضیا هم فعلا نمیدونن که من برگشتم ولی شماها که میدونید میشه هوای منو داشته باشید؟❤️🩹 خیلی نیاز دارم که برای رمان جدیدم از طرف شما ها روحیه بگیرم🙂🩹
- ۵.۵k
- ۲۸ شهریور ۱۴۰۴
دیدگاه ها (۱۹)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط