‌


تاثير بعضيا تووی زندگی آدم ،
بيشتر از يه اسمه ،
بيشتر از مدت حضورشونه .
انقدر زياد كه يه روز به خودت ميای
و می‌بينی ، همه‌ی فكر و ذكرت شده يه نفر!
شايد اون يه نفر ، هيچوقت نفهمِ
كه باعث چه تناقضی تووی زندگيت شده ،
اما تو می‌دونی كه اون،
تنها دليل تنهاييت بوده
و تو ، تویِ همه‌ی تنهايیات به اون پناه بردی ...
آرزو دادی ...
خاطره گرفتی!
آدما ، با آرزوهاشون به دنيا ميان ،
با خاطره‌هاشون می‌ميرن ..
كاش ، آخرين خاطره‌ای كه
قبل از مرگ به ياد
ميارم ، تو باشی ...
‌