my sweetheart [part four]

(دکتر)- راستش من در رابطه با همسرتون تماس گرفتم.
با شنیدن کلمه "همسرتون" به شوک رفت...
÷ همسرم؟... مشکلی براش پیش اومده؟
(دکتر)- فردا تایم چکاب ماهانشونه. ولی به من گفتن که بچه رو نمی‌خوان و میخوان که همین فردا سقطش کنن.
بچه؟ کدوم بچه؟ با شنیدن هر کلمه از کلمات اون زن، بیشتر شوکه میشد.
÷ شما... دارین میگین که... همسر من بارداره‌؟
(دکتر)- بله جناب لی، بیشتر از یک ماه هست که باردارن خودشون هم مطلع هستن[مکثی کرد] شما... نمیدونستید؟
گیج شده بود، سعی می‌کرد ‌حرف های اون زن رو هضم کنه. حرف هایی که شاید در موقعیتی عادی تر لبخند بزرگی روی لبش میاوردن ولی حالا فقط باعث خشمش شده بودن.
(دکتر)- جناب لی من به همسرتون هم گفتم که سقط بچه خیلی براشون خطرناکه، به خاطر سابقه های زیادشون توی بیماری های مختلف، ما نمیتونیم با دارو اینکار رو انجام بدیم، باید حتما جراحی بشن ولی بدنشون به شدت ضعیفه و تحمل چنین کاری رو نداره؛ لطفا ایشون رو...
دکتر تند کلمات رو به زبون میاورد و فرصتی برای پردازششون به مینهو نمیداد، اجازه نمی‌داد درست فکر کنه و در نهایت این مینهو بود که حرف زن رو نیمه تموم گذاشت.
÷ خودم بهش رسیدگی میکنم.
تماس رو قطع کرد و با سرعت به داخل اتاق تمرین برگشت...
(چان)- مینهو... چیزی شده؟
همزمان با سوال چان، سوئیچ ماشینش رو پیدا کرد و سوال اون مرد رو بی پاسخ گذاشت و به سمت ماشینش، توی پارکینگ کمپانی حرکت کرد.
توی راه چند دقیقه‌ایِ رسیدن به خونه، چندین بار باهات تماس گرفت اما تمامشون بی پاسخ باقی‌موندن.
از شدت استرس، عصبانیت و گیجی داشت دیوونه میشد... تنها چیزی که اون لحظه بهش فکر میکرد، این بود که قرار نیست اجازه چنین کاری رو بهت بده.
با رسیدن به خونه‌ی آپارتمانیتون که فاصله کمی از کمپانی داشت؛ از پله ها بالا اومد، کلید رو توی در چرخوند و وارد شد. به خاطر صدای آهنگِ بی کلامی که گذاشته بودی و دستگاه قهوه سازی که روشن بود، متوجه ورودش نشدی. که ناگهان با صدای تقریبا بلندی، از حال و هوای خودت در اومدی و به سمت در که پشت سرت بود چرخیدی.
÷ بهت اجازه نمیدم اینکار رو کنی!
داد نزد، ولی با صدای بلندی گفت. از دیدنش توی شوک بودی، هیچی از حرفاش نمیفهمدی فقط با ترس و تعجب خاصی بهش خیره شده بودی.
× مین...هو؟[آهسته گفتی]
÷فکر کردی چون یه هفته‌ست ازت دورم میتونی هر کاری بکنی؟ فکر میکنی میزارم به خودت آسیب بزنی؟
با چشمایی گرد بهش نگاه میکردی، نمیدونستی داره در مورد چی حرف میزنه!
× در مورد چی حرف میزنی؟
با پوزخندی، ناباورانه بهت نگاه کرد.
÷ در مورد چی حرف میزنم؟[خنده صدا داری کرد] اوه... پس هنوزم میخوای ازم مخفیش کنی آره؟ بعد از یک ماه هنوزم نمیخوای بهم بگی که بچه منو توی شکمت داری؟ اینجوریه آره؟
با این جمله‌ش متوجه شدی که ماجرا رو فهمیده، در اون لحظه مهم نبود از کجا و چطور؛ چون اونقدر عصبی بود که میترسیدی آسیبی به خودتون وارد کنه. یه قدم به طرفش حرکت کردی و با صدای آهسته‌ای گفتی؛
× لطفا آروم باش
÷ نمیتونم آروم باشممم.
فریاد تقریبا بلندی کشید. به خودت لرزیدی و قدمی عقب رفتی، اما اون بهت نزدیک تر شد و همچنان بلند حرف هاشو به زبون میاورد.
÷ وقتی به این فکر میکنم که این همه مدت ازم پنهونش کردی و حالا...[مکثی کرد و صداش رو کمی پایین تر آورد] حالا میخوای از دستش راحت شی، نمیتونم حتی تصور کنم که دیگه بعدش میخواستی باهام چیکار کنی.
بریده بریده و با صدایی آهسته جوابشو میدادی
× مینهو... من... این درست نیست. من...
حرفت رو قطع کرد؛
÷ نمیزارم سقطش کنی ات نمیزارم.
اینکه تمام حرفش اون بچه بود، عصبیت کرده بود و واکنشی نشون دادی که خودت هم توقع نداشتی.
×ساکت شووووو
داد بلندی زدی که باعث شد اون مرد با تعجب به تویی که چشمات نیمه خیس بود، در سکوت نگاه کنه.
× چی پیش خودت فکر کردی ها؟ بعد از یه هفته یهو سروکله‌ت از ناکجا آباد پیدا میشه بعد سر من داد میزنی و برام تعیین تکلیف میکنی؟
نفسی کشیدی و با صدایی لرزون ادامه دادی؛
× فکر میکنی با اختیار خودم خواستم اینکارو بکنم؟ من حتی نمیدونستم دارم چی میگم یا چیکار میکنم! این یه هفته هیچی از زندگیم نفهمیدم مینهو هیچیییی.
ساکت بود، هیچ حرفی نمیزد، نمیدونست باید چی بگه. اگه میگفت که اون هم همینطور بوده باور میکردی؟
× میخواستم بهت بگم، همون لحظه ای که نفهمیدم میخواستم بهت بگم ولی بهم اجازه ندادی و انتخاب کردی ازم دور باشی به جای اینکه به حرفم گوش کنی...
حالا صدات به خاطر اشک های پی‌درپی آهسته تر شده بود؛ و مرد روبروت با ناباوریِ تمام بهت نگاه میکرد.

•ادامه دارد...

#استری_کیدز #سناریو #فیکشن #لینو #مینهو #هان #هیونجین #چانگبین #جونگین #فلیکس #بنگچان #سونگمین