در زمانیکه وفا قصّه ی برف به تابستان استو صداقت گل نایابیو در چشمان پاک شقایق هاعابر بی عاطفه ی غم جاری استبه چه کسی باید گفت،با تو انسانم و خوشبخت ترین؟!