پدر خونده (part 159)

پدر خونده (part 159)

جانگ: اینجا جای مناسبی نیست .

لارا دست به سینه نشست و لب زد .با
÷ اها باشه(خونسرد)

جانگ : حالا چرا اینقدر خونسردی ؟ تو داری میمیری .

÷ هممون یه روز می‌میریم چه زود و چه دیر .

جانگ: درسته

لارا سر تکون داد و گفت

÷ من میخوابم وقتی خواستی بکشیم بیدارم کن

جانگ سر تکون میده و همونجوری که توی افکارش غرق بود ماشین رو می‌روند

ویو جانگ

چرا اینقدر کوچولوعه ، چرا از مرگ نمیترسه 🧠

بعد از چند مین رسیدند به یک جنگل و چون هوا تاریک بود هیچ جا دیده نمیشد .

جانگ ماشین رو نگه داشت . و دوباره غرق افکارش شد .

اگه نکشمش چی نه نه من باید بکشمش ارباب به من خیلی لطف کرده .

"#فلش بک_چند سال قبل "


ویو جونگکوک

نصفه شب بود و داشتم تو خیابون قدم میزدم با اینکه بارون میومد ولی حس خوبی داشتم چون فکرم خیلی درگیر بود و به هوای آزاد نیاز داشتم به داخل یک کوچه رفتم که بار کوچیکی اونجا وجود داشت که پسر کوچیکی رو دیدم که روی زمین نشسته بود و پاهاش و بغل کرده بود و گریه میکرد نزدیکش شدم و آروم بغلش کردم .