من لایق مهمانی‌ات ای یار نبودم

من لایق مهمانی‌ات ای یار نبودم
من قابل الطاف تو ای یار نبودم
بودم به حضور تو و انگار نبودم
در محضر تو بودم و انگار نبودم

من بار دگر خسته و تنها شدم ای وای
شرمندۀ تو، یوسف زهرا شدم ای وای

شب‌های مناجات و دعا رفت ز دستم
فیض سحر ذکر خدا رفت ز دستم
یک ماه نه یک عمر صفا رفت ز دستم
همسفرگیِ با شهدا رفت ز دستم

جامانده ترین رهروِ این جاده منم من
از پا و نفس بین ره افتاده منم من

افسوس که رفته ز کفم حاصلم ای دوست
آلوده نمودم به چه سرعت دلم ای دوست
بیمار گناهم چه کنم غافلم ای دوست
بنما تو به درک عرفه شاملم ای دوست

راضی شو ز من گرچه گنهکار و حقیرم
بنگر به أجِرنا پیِ احسان مجیرم

من جز تو کسی را گل زهرا نستایم
شکرانه به جا آورم از این که گدایم
با عشق تو می‌سوزم و می‌سازم و آیم
تا آنکه زنی در حرمت قفل به پایم

بگذار سحرها به قنوت تو بمانم
مثل تو سحر نالۀ العفو بخوانم

شب‌های زیارت ز دل خسته دلان رفت
هم ناله شدن با نفس سینه زنان رفت
گریه ز غم قافلۀ اهل جنان رفت
تا اینکه براتی ز تو گیریم زمان رفت

هرکس که از او قلب تو دلدار رضا شد
داریم یقین روزیِ او کرب و بلا شد



التماس دعا ی ظهور

اللهم عجل لولیک الفرج