زیر نور ماه2 پارت 40

#زیر_نور_ماه
ᴘᴀʀᴛ 121:

«ویو چویا»

- یک یک چویا..دیدی؟..حالا..مساوی شدیم
اینو گفت و با از دست دادن تعادلش..یدفعه..پرت شد پایین
+ دازااااایییی
فوری رفتم سمت پرتگاه و قبل از اینکه بپرم، یه نیم نگاه به اکوتاگاوا انداختم
+ از اینجا به بعدش با تو..مراقب باش
منتظر جواب نشدم و فوری پریدم پایین
سرعتمو بیشتر کردم و دستامو باز کردم تا بگیرمش
+ زود باش زود باش..
همینکه به زمین نزدیک شده بود فورا گرفتمش و دوباره اوج گرفتم
+ هوفف..گرفتمت..گرفتمت
یه دستمو دور پهلوش گرفتم و با خیس شدنش، نگاهی بهش انداختم
پیرهنش غیر از سوختگی هایی که بخاطر جریان برق داشت، کاملا از خون خیس شده بود
یه جا بین زمین و اسمون وایسادم و با نگرانی به چهره بی رنگش زل زدم
+ خیلی خون ازت رفته ولی تحت تعقیبی..نمیتونم ببرمت بیمارستان یا حتی پیش یوسانو سنسی..پس..اخه..
ناله ریزی کرد و زیرل/ب زمزمه کرد: م..موری سان..
فوری با سر حرفشو تایید کردم و رفتم سمت مافیا
حتی اونجا هم تحت نظارت پلیس بود ولی خب..
از پشت بوم بردمش داخل و رفتم توی درمونگاه
+ موری سان..بیا اینجا
نگاهی به من و بعد به دازای انداخت و وحشتزده اومد نزدیکتر
موری: چی شده؟
دوباره بهش خیره شدم و با بغض گفتم: تیر خورده.. موری سان.. لطفا.. یکاری واسش بکن..کلی خون از دست داده..
- روی تخت بخابونش تا ببینم چیکار میتونم بکنم
فوری بردمش لبه تخت و کمکش کردم بخوابه
بعد از چند لحظه موری سان اومد نزدیکتر
موری: با اینکه اینهمه خون از دست دادی..تعجب میکنم که چرا هنوز بیهوش نشدی
با صدای ضعیف و لرزونی گفت: بخاطر...جریانیه که..به مغزم وارد..کرده..
اهی کشید و بهم زل زد
موری: چویا..فورا یه پارچه تمیز و دو تا طنابی چیزی بیار..
تعجب کردم ولی چیزی نگفتم و فورا اوردمشون
+ خب..حالا چیکار کنم؟
- خوبه..پارچه رو بزار توی دهنش و دو تا دستاشو به میله های تخت ببند
+ چی؟..ولی موری سان..
- زود باش کاری که میگمو بکن..من چند سالی میشه که کار پزشکی نکردم و داروی بیهوشی الان ندارم..خودشم که حالاحالا ها بیهوش نمیشه..پس نمیخام حین دراوردن گلوله دستشو بیاره جلوم
تردید داشتم..
ولی به هرحال..
دستاشو به میله های تخت بستم و پارچه رو بردم تا بزارم توی دهنش
نگاهی به چشمای پر از درد و ترسیده اش انداختم و صورتمو بردم جلوش
بو//سه ارومی کنار سرش کاشتم و زمزمه کردم: اروم باش..من درست همینجا کنارتم، هوم؟
لبخند ملایمی زدم و پارچه رو بین دندوناش گذاشتم
موری: خب دازای..اماده ای؟
اشکی از گوشه چشمش پایین غلتید ولی سری به نشونه تایید تکون داد
موری: پس شروع میکنم..
اینو گفت و لباسشو از پهلوش پاره کرد
چندتایی گاز استریل روی جای زخمش گذاشت ولی بازم فایده نداشت..
بدجوری خونریزی داشت بخاطر همین هم شروع کرد به ضدعفونی کردنش
نگاهی به دازای انداختم
دستاشو مشت کرده بود و همینطور میکشیدشون تا جلوی موری سانو بگیره..بعد هم سرشو هل داد عقب و شروع کرد به داد کشیدن و گریه کردن
دستمو بردم جلو تا کاری کنم ولی..خشکم زده بود..
هیچکاری از دستم برنمیومد
بیشتر از یه ساعت گذشت..
موری سان جای گلوله رو پاره کرده بود و کم کم کارش داشت تموم میشد ولی دازای همچنان بیدار بود و ناله میکرد و داد میزد
موری: خب گلوله رو پیدا کردم..چویا یجوری حواسشو پرت کن..زخم گلوله خیلی عمیقه تا اروم نگیره نمیتونم درش بیارم
سراسیمه بهش زل زدم
+ اخه...چیکار میگی بکنم..من..اخه..
داد زد: زود باش یکاری بکن
دستپاچه شده بودم
یخورده دور و برمو نگاه کردم و فوری پارچه رو از توی دهنش بیرون اوردم و بعد..
بو//سیدمش..
دیدگاه ها (۳۴)

روباه کوچولوی منپارت سی و پنجم꒷︶꒷꒥꒷‧₊˚꒷︶꒷꒥꒷‧₊˚@ویو چویا دازا...

عشق شانسی

ابلیس

ابلیس

ابلیس

یه سمت دیگه از سوکوکو

تنها در کوچه࿙⃛‌࿚⃛࿙⃛‌࿚⃛࿙⃛‌࿚⃛𑩓 ࿙⃛‌࿚⃛࿙⃛‌࿚⃛࿙⃛‌࿚ְְְְְְְְְׅׅׅׅׅׅׅ⃛...

#bego_chasham#part1خودش بود، خدمتکار جدید سریع قدم برمیداشت ...

فضای داخلی عمارت بزرگ و سلطنتی دازای، غرق در سکوت و تجمل بود...

[•] عمارت عشق [•]Part number 26ـ«گاهی اوقات انسان ها عصبانی ...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط