- part 3.
نفس عمیقی کشید و چشماشو بست، قفل صندوق و باز کرد. قبل از نگاه کردن به داخلش دعا کرد که این گردنبد اونی که با دستای خودش طرحش و کشید نباشه، دعا کرد اشتباه کرده باشه و . .
حیف روزگار سرنوشت خوبی و براش رقم نزده بود. با شوک به صندوق خالی که اثری از گردنبد توش نبود کرد، نفساش مقطع شد و بدنش یخ کرد، آیلین رستگار، کسی که شب عروسی غیبش زد، کسی که الان پرونده قتلش دستشه، کسی که بیشتر از سلولای تنش میشناختش و دوسش داشت.
با فریادی صندوق و به دیوار کوبید و از ته دل برای حال و روزش گریه کرد، کدوم احمقی گفته بود مرد نباید گریه کنه؟ مردا قوی ان، درست. اما اون دسته از مردایی که میتونن گریه کنن و حرف مردم براشون مهم نیست، قوی ترن.
میون گریه کردناش اسم خدا رو داد میزد و التماسش میکرد خواب باشه.
تمام لوازم اطرافشو پایین پرت کرد و روی زمین زانو زد، دستاشو روی صورتش گذاشت و برای درد قفسه سینش و اتفاقی که چند لحضه پیش افتاد اشک ریخت.
- سه ماه بعد.
.علی.
- اما قربان نمیتونیم این کارو بکنیم ریسک بزر..
برگشتم سمتش که حرفش نصفه موند، سر تا پاش رو نگاهی انداختم وبا لحن جدی گفتم:
- عباسی، کاری که گفتم رو بکن، همین.
نفس عمیقی کشید و بله قربانی گفت، احترام نظامی گذاشت و از در بیرون رفت.
خسته بودم، دو روز بود خونه نرفته بودم فقط بخاطر گیر انداختن یه باند بزرگ قاچاق مواد مخدر، دستامو تکیه گاه میز کردم و سرمو پایین انداختم، چشمامو بستم و نفس‌های عمیق کشیدم بلکه خستگی از تنم بیرون بره.
با به صدا در اومدن در ایستادم و بیا تویی گفتم، وارد شدنش همانا و ایستادن قلب من همانا.
- آیلین . .
خواستم برم سمتش که تازه یادم افتاد اون مرده، چشمام رو بستم و مشتم و محکم کردم.
- لعنتی.
- جناب حالتون خوبه؟
با صداش به خودم اومدم، خوب بودم؟ نه اصلا.
لبخند اجباری زدم و پشت میزم نشستم، اشاره کردم تا بیاد بشینه.
با اخمایی در هم در رو بست و به سمت مبل صندلی ها اومد و نشست.
آرنج هامو روی میز گذاشتم و دستامو توی هم قفل کردم، مثل همیشه با جدیت رو به بهش گفتم : بفرمایید، عرضتون.
کارت شناسایی و یه برگه از توی کیفش درآورد و مقابلم گرفت، خبرنگار بود؟
#رمان #رمان‌نویسی #داستان #داستان‌خوانی #هانا #ترند #اکسپلور #جدید #منتخب
حیف روزگار سرنوشت خوبی و براش رقم نزده بود. با شوک به صندوق خالی که اثری از گردنبد توش نبود کرد، نفساش مقطع شد و بدنش یخ کرد، آیلین رستگار، کسی که شب عروسی غیبش زد، کسی که الان پرونده قتلش دستشه، کسی که بیشتر از سلولای تنش میشناختش و دوسش داشت.
با فریادی صندوق و به دیوار کوبید و از ته دل برای حال و روزش گریه کرد، کدوم احمقی گفته بود مرد نباید گریه کنه؟ مردا قوی ان، درست. اما اون دسته از مردایی که میتونن گریه کنن و حرف مردم براشون مهم نیست، قوی ترن.
میون گریه کردناش اسم خدا رو داد میزد و التماسش میکرد خواب باشه.
تمام لوازم اطرافشو پایین پرت کرد و روی زمین زانو زد، دستاشو روی صورتش گذاشت و برای درد قفسه سینش و اتفاقی که چند لحضه پیش افتاد اشک ریخت.
- سه ماه بعد.
.علی.
- اما قربان نمیتونیم این کارو بکنیم ریسک بزر..
برگشتم سمتش که حرفش نصفه موند، سر تا پاش رو نگاهی انداختم وبا لحن جدی گفتم:
- عباسی، کاری که گفتم رو بکن، همین.
نفس عمیقی کشید و بله قربانی گفت، احترام نظامی گذاشت و از در بیرون رفت.
خسته بودم، دو روز بود خونه نرفته بودم فقط بخاطر گیر انداختن یه باند بزرگ قاچاق مواد مخدر، دستامو تکیه گاه میز کردم و سرمو پایین انداختم، چشمامو بستم و نفس‌های عمیق کشیدم بلکه خستگی از تنم بیرون بره.
با به صدا در اومدن در ایستادم و بیا تویی گفتم، وارد شدنش همانا و ایستادن قلب من همانا.
- آیلین . .
خواستم برم سمتش که تازه یادم افتاد اون مرده، چشمام رو بستم و مشتم و محکم کردم.
- لعنتی.
- جناب حالتون خوبه؟
با صداش به خودم اومدم، خوب بودم؟ نه اصلا.
لبخند اجباری زدم و پشت میزم نشستم، اشاره کردم تا بیاد بشینه.
با اخمایی در هم در رو بست و به سمت مبل صندلی ها اومد و نشست.
آرنج هامو روی میز گذاشتم و دستامو توی هم قفل کردم، مثل همیشه با جدیت رو به بهش گفتم : بفرمایید، عرضتون.
کارت شناسایی و یه برگه از توی کیفش درآورد و مقابلم گرفت، خبرنگار بود؟
#رمان #رمان‌نویسی #داستان #داستان‌خوانی #هانا #ترند #اکسپلور #جدید #منتخب
- ۳.۹k
- ۱۸ دی ۱۴۰۰
دیدگاه ها (۱)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط
