سلام...

سلام...
من دیگه باید از اینجا برم...خوش بحال اونایی که خوشحال میشن...
عاشق متنام بودم...چون حرفای دلم بود...
دوستون دارم...
خداحافظ ویسگونیا...



یه روزی میشه،
صبح از خواب پا میشی،
گوشیتو ور میداری میبینی pm نداری ازم...
میگیری میخوابی...
ظهر پا میشی،
میبینی پست نذاشتم...
میبینی جواب کامنتای کسی رو هم ندادم...
اس میدی،
جواب نمیاد...
ناراحت میشی...
بعد یه ساعت باز اس میدی،
جواب نمیاد...
زنگ میزنی...
مشترک مورد نظر خاموش می باشد...
زنگ میزنی،
بوق آزاد...
میزنی بیرون...
عصری چک میکنی،
خبری نیس...
کفری میشی...
میگی گور باباش...
شب میخوابی،
ولی بفکرمی...
هنوزم بیخبر...
صب دیگه میای در خونمون...
سر کوچه،
صوت قشنگ عبدالباسط...
داربستی که واسه پلاکاردا میزنن...
شک میکنی...
میری جلو...
مارا در غم از دست رفتن فرزند عزیزتان شریک بدانید...
ماشینی که پشتش اعلامیه زدن و اسم من روشه...
پلکایی که میزنی...
میدوئی تا خونتون...
تو راه اشکاتو پاک میکنی...
می شینی جلو در خونه...
میبندی چشاتو...
خاطره ها...
تو کمد دنبال پیرهن مشکی...
عصری سر خاک...
تسلیت به مادرم...
تاج گلا...
لباسای مشکی خاکی...
قرآنی که میخونن...
صدای بیل و خاک...
اخرین نفری هستی که سر خاکمی...
همش یه روزه...
دیدی تموم شد ...


"میرسد روزی که بی من ،
روزها را سر کنی..."




سـی و هفـت درجـه زیـر تنهـائـی مطلـق . . . .


جـای کسـی چنـان در قلـبـم خـالـی اسـت ،


کـه خـدا بـه آن بـزرگـی ،


حتّـی گـوشـه اش را هـم پُـر نکـردهـ . . . .