♥️🍂🌹

♥️🍂🌹


از سر زلف تو پیداست که پیمان شکنی
نه عجب از تو که پیمان محبان شکنی

رفت با حلقه زلفت دل دیوانه من
کس ندیدم که شود همسفر راهزنی

شور شیرین برد از یاد به فرهاد اگر
شبی از تلخی هجران تو گویم سخنی

گرچه آسان شده ام صید تو عیبم نکنند
گر بدانند خلایق که تو صیاد منی

باد از چهره خوبان چمن پرده فکند
وقت آن شد که تو هم پرده ز رخ بر فکنی

گفتم آخر تو که شمع شب تار دگری
از چه لبخند به پروانه دیوانه زنی

گفت صد خسرو اگر بنده شیرین باشند
قصه شیرین نشود تا نبود کوهکنی

قدرت عشق ببین کز پی عمری یعقوب
دیده روشن کند از بوی خوش پیرهنی

ترسم آخر نفتد زلف تو در چنگ محمد
که به هر حلقه اش افتاده دل انجمنی