🔦𝑺𝒆𝒗𝒆𝒏 𝑫𝒂𝒚𝒔 𝒊𝒏 𝑯𝒂𝒘𝒌𝒊𝒏𝒔 : هفت روز در هاوکینز
🔦𝑺𝒆𝒗𝒆𝒏 𝑫𝒂𝒚𝒔 𝒊𝒏 𝑯𝒂𝒘𝒌𝒊𝒏𝒔 : هفت روز در هاوکینز
🍪𝑷𝒂𝒓𝒕 ¹² : پارت ¹²
مدرسه تمام شد و همه به خانه ی جویس رفته بودیم:من،باران،هیلدا،سارا،مایک،ویل،لرد،استیو و هاپر.نمی دانستیم باید از کجا شروع کنیم و فعلا فقط همدیگر را نگاه می کردیم،به این امید که هاپر شروع کند!چند لحظه ای با سکوت گذشت که بالاخره جویس سکوت را شکست و گفت:«چیزی شده؟چرا حرف نمی زنید؟»هاپر صدایش را صاف کرد و همه را نگاه کرد،تکانی به خود داد و گفت:«خب...راستش...نمیدونم باید از کجا بگم»ال گفت:«بگو بابا»هاپر نگاهی به ال انداخت.گفت:«این چهارتا دختر...موندنی نیستن»لرد پرسید:«یعنی چی؟»مایک پرسید:«جایی میخوان برن؟»ویل که دور خودش پتو انداخته بود گفت:«چیزی شده؟»استیو پرسید:«خبریه؟»هاپر داد زد و گفت:«اینا از آینده اومدن و تا چند روز دیگه به دنیای خودشون برمی گردن!»سکوت شد.هاپر نفسی کشید.ما چهار نفر همدیگر را نگاه کردیم.ال پرسید:«یعنی چی؟یعنی شما...»مایک حرف ال را قطع کرد و گفت:«پس واسه همین بود که اسم ما رو می دونستید؟»هیلدا سرش را تکان داد.ماجرا را برای همه تعریف کردم.اینکه چطور آمدیم،چرا آمدیم و کی باید برگردیم!استیو که سعی داشت خودش را نبازد گفت:«اشکالی نداره،به جاش این چند روز رو باهم خوش میگذرونیم،میریم سینما،میریم پاساژ،میریم...»هاپر حرف استیو را قطع کرد و گفت:«به همین راحتی ها هم نیست پسر جون.باید خودمون رو آماده کنیم»جویس با نگرانی پرسید:«آماده ی چی هاپر؟»لرزشی بر روی دستم حس کردم.ساعت را نگاه کردم و گفتم:«ما فقط ۱۴۷ ساعت پیش شماییم»لرد گفت:«اینطوری نمیشه!اینطوری نمیشه!»نگاهم به سارا افتاد که چطور لرد را نگاه می کند.ویل گفت:«یعنی شما ها میتونید کمک کنید که من خوب بشم و اون چیز سیاه رو نبینم؟»باران سرش را تکان داد.جویساز جا بلند شد و سعی کرد با انرژی بگوید:«خیله خب بچه ها!حالا چیزی نشده که!تا امشب باید خوشبگذرونیم تا فردا ی فکری به حال شما خوشگلا کنیم.پاشید...پاشید بریم بیرون ی کاری کنیم»نمی خواستیم چیزی درباره ی دنیای وارونه و چیزهای دیگر بگوییم تا روحیه ی جویس را خراب کنیم.ونمی دانستیم تا کی می توانیم جلوی خودمان را بگیریم!
🥞ادامه دارد...
#رمان
#استرنجر_تینگز
#از_زبان_نازی
🍪𝑷𝒂𝒓𝒕 ¹² : پارت ¹²
مدرسه تمام شد و همه به خانه ی جویس رفته بودیم:من،باران،هیلدا،سارا،مایک،ویل،لرد،استیو و هاپر.نمی دانستیم باید از کجا شروع کنیم و فعلا فقط همدیگر را نگاه می کردیم،به این امید که هاپر شروع کند!چند لحظه ای با سکوت گذشت که بالاخره جویس سکوت را شکست و گفت:«چیزی شده؟چرا حرف نمی زنید؟»هاپر صدایش را صاف کرد و همه را نگاه کرد،تکانی به خود داد و گفت:«خب...راستش...نمیدونم باید از کجا بگم»ال گفت:«بگو بابا»هاپر نگاهی به ال انداخت.گفت:«این چهارتا دختر...موندنی نیستن»لرد پرسید:«یعنی چی؟»مایک پرسید:«جایی میخوان برن؟»ویل که دور خودش پتو انداخته بود گفت:«چیزی شده؟»استیو پرسید:«خبریه؟»هاپر داد زد و گفت:«اینا از آینده اومدن و تا چند روز دیگه به دنیای خودشون برمی گردن!»سکوت شد.هاپر نفسی کشید.ما چهار نفر همدیگر را نگاه کردیم.ال پرسید:«یعنی چی؟یعنی شما...»مایک حرف ال را قطع کرد و گفت:«پس واسه همین بود که اسم ما رو می دونستید؟»هیلدا سرش را تکان داد.ماجرا را برای همه تعریف کردم.اینکه چطور آمدیم،چرا آمدیم و کی باید برگردیم!استیو که سعی داشت خودش را نبازد گفت:«اشکالی نداره،به جاش این چند روز رو باهم خوش میگذرونیم،میریم سینما،میریم پاساژ،میریم...»هاپر حرف استیو را قطع کرد و گفت:«به همین راحتی ها هم نیست پسر جون.باید خودمون رو آماده کنیم»جویس با نگرانی پرسید:«آماده ی چی هاپر؟»لرزشی بر روی دستم حس کردم.ساعت را نگاه کردم و گفتم:«ما فقط ۱۴۷ ساعت پیش شماییم»لرد گفت:«اینطوری نمیشه!اینطوری نمیشه!»نگاهم به سارا افتاد که چطور لرد را نگاه می کند.ویل گفت:«یعنی شما ها میتونید کمک کنید که من خوب بشم و اون چیز سیاه رو نبینم؟»باران سرش را تکان داد.جویساز جا بلند شد و سعی کرد با انرژی بگوید:«خیله خب بچه ها!حالا چیزی نشده که!تا امشب باید خوشبگذرونیم تا فردا ی فکری به حال شما خوشگلا کنیم.پاشید...پاشید بریم بیرون ی کاری کنیم»نمی خواستیم چیزی درباره ی دنیای وارونه و چیزهای دیگر بگوییم تا روحیه ی جویس را خراب کنیم.ونمی دانستیم تا کی می توانیم جلوی خودمان را بگیریم!
🥞ادامه دارد...
#رمان
#استرنجر_تینگز
#از_زبان_نازی
- ۱۸۲
- ۰۹ تیر ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط