پارت۹
افتادن دوباره توسط یرین ترسیده بود که شمارش رو عوض کرده بود و
تمام حساب هاش تو شبکه های اجتماعی رو دی اکتیو کرده بود.
میدونید. . . یجورایی زیاد دلبر بود و میترسیدن وقتی به دامش افتادن دیگه
نتونن فرار کنن.
آهی کشیدم و از جام بلند شدم اما با باز شدن در ورودی نگاهم رو به
سمت مشتری تنهایی که به تازگی وارد شده بود نشونه رفتم.
قد بلند. . . شونه های پهن. . . لباس های مارک دار. . . و ماسک!!
وقتی کسی اینجا ماسک میزد دو حالت داشت یا آیدل بود و یا میخواست
ادای آیدل ها رو دربیاره.
البته کسایی هم هستن که وقتی مریضن از ماسک استفاده میکنن اما خب,
زیاد مهم نیستن.
خواستم قدمی جلو برم و خوش آمد بگم اما سر جام خشک شدم.
چون تازه ذهن خستم داشت اون هیکل رو با تصاویر سیو شده تو مغزم
تطابق میداد.
و این باور نکردنی بود. . .
کیم تهیونگ با پای خودش اومده بود پیش من؟؟؟
______________________________________________
خیلی سخت سعی میکردم تا هیچ تماس چشمی ای با تهیونگ برقرار نکنم و
فقط سفارشش رو بگیرم.
حس میکردم اگر از اون فاصله به چشم هام نگاه کنه, تمام راز های زندگیم
رو از جمله اینکه ساسنگ فنشم و میخوام شرتش رو بدزدم رو میخونه.
-و آبجو. . .
سعی کردم لبخند کمرنگی بزنم اما تنها چیزی که نصیبم شد, چهره ای بود
که بخاطر کج شدن لبهام شبیه سکته ای ها شده بود.
-االن. . . االن آماده میشه
تمام تالش خودم رو میکردم تا نشون ندم که میشناسمش و یا طرفدارشم.
-ممنونم. . .
همراه تشکرش لبخند جذابی روی چهره ی خدا مانندش نشوند که باعث
شد برای یک لحظه داخل چشم هاش خودمو گم کنم و بخوام همونجا خودم
رو روش بندازم و تا میتونم ببوسمش.
اما با بلند شدن صدای آقای لی, اون نگاه پر احساسمون درجا قطع شد.
به رستوران کوچیک و حقیر منننننببینننن چه افتخاریییییی نصیبممممم شدهههههه. . . کیمم تهیونگگگ اومده
اما با افتادن دندون مصنوعیش روی زمین, بخاطر باز شدن بیش از حد
دهنش, رستوران خالی از مشتری مسکوت تر از قبل شد و فقط قیافه
تهیونگ بود که سعی میکرد احساسات ترس و چندشش رو مخفی کنه!
آقای لی درحالیکه با صدای عجیبش میخندید و اواسطش خرناس میکشید,
بدون اینکه اهمیتی به اتفاق پیش آمده بده, خم شد و قالب دندون
مصنوعیش رو برداشت.
بعد از چند بار فوت کردنش, جلوی چشم های ما دوباره توی دهنش
فرستاد و اینبار با لبخندی که تمام سی و دو دندون مصنوعیش رو نشون
میداد به سمت میز تهیونگ قدم برداشت.
دست هاش رو به صورت ناگهانی روی میز گذاشت و اینبار با تن صدای
پایین تری لب زد:
-من یکی از طرفداراتم کیم تهیونگ. . .
تمام حساب هاش تو شبکه های اجتماعی رو دی اکتیو کرده بود.
میدونید. . . یجورایی زیاد دلبر بود و میترسیدن وقتی به دامش افتادن دیگه
نتونن فرار کنن.
آهی کشیدم و از جام بلند شدم اما با باز شدن در ورودی نگاهم رو به
سمت مشتری تنهایی که به تازگی وارد شده بود نشونه رفتم.
قد بلند. . . شونه های پهن. . . لباس های مارک دار. . . و ماسک!!
وقتی کسی اینجا ماسک میزد دو حالت داشت یا آیدل بود و یا میخواست
ادای آیدل ها رو دربیاره.
البته کسایی هم هستن که وقتی مریضن از ماسک استفاده میکنن اما خب,
زیاد مهم نیستن.
خواستم قدمی جلو برم و خوش آمد بگم اما سر جام خشک شدم.
چون تازه ذهن خستم داشت اون هیکل رو با تصاویر سیو شده تو مغزم
تطابق میداد.
و این باور نکردنی بود. . .
کیم تهیونگ با پای خودش اومده بود پیش من؟؟؟
______________________________________________
خیلی سخت سعی میکردم تا هیچ تماس چشمی ای با تهیونگ برقرار نکنم و
فقط سفارشش رو بگیرم.
حس میکردم اگر از اون فاصله به چشم هام نگاه کنه, تمام راز های زندگیم
رو از جمله اینکه ساسنگ فنشم و میخوام شرتش رو بدزدم رو میخونه.
-و آبجو. . .
سعی کردم لبخند کمرنگی بزنم اما تنها چیزی که نصیبم شد, چهره ای بود
که بخاطر کج شدن لبهام شبیه سکته ای ها شده بود.
-االن. . . االن آماده میشه
تمام تالش خودم رو میکردم تا نشون ندم که میشناسمش و یا طرفدارشم.
-ممنونم. . .
همراه تشکرش لبخند جذابی روی چهره ی خدا مانندش نشوند که باعث
شد برای یک لحظه داخل چشم هاش خودمو گم کنم و بخوام همونجا خودم
رو روش بندازم و تا میتونم ببوسمش.
اما با بلند شدن صدای آقای لی, اون نگاه پر احساسمون درجا قطع شد.
به رستوران کوچیک و حقیر منننننببینننن چه افتخاریییییی نصیبممممم شدهههههه. . . کیمم تهیونگگگ اومده
اما با افتادن دندون مصنوعیش روی زمین, بخاطر باز شدن بیش از حد
دهنش, رستوران خالی از مشتری مسکوت تر از قبل شد و فقط قیافه
تهیونگ بود که سعی میکرد احساسات ترس و چندشش رو مخفی کنه!
آقای لی درحالیکه با صدای عجیبش میخندید و اواسطش خرناس میکشید,
بدون اینکه اهمیتی به اتفاق پیش آمده بده, خم شد و قالب دندون
مصنوعیش رو برداشت.
بعد از چند بار فوت کردنش, جلوی چشم های ما دوباره توی دهنش
فرستاد و اینبار با لبخندی که تمام سی و دو دندون مصنوعیش رو نشون
میداد به سمت میز تهیونگ قدم برداشت.
دست هاش رو به صورت ناگهانی روی میز گذاشت و اینبار با تن صدای
پایین تری لب زد:
-من یکی از طرفداراتم کیم تهیونگ. . .
- ۱۱.۴k
- ۲۴ تیر ۱۴۰۲
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط