"نکنه عاشقش شدم؟"پارت⁵

"نکنه عاشقش شدم؟"پارت⁵
+هان...هیچکس!

رزان و مایا:اعتراف کن بگو منظورت با کیه؟!

+بهتون میگم هیچکس عه!

مایا:فکر کنم...
رزان:اره خودشه...
رزان و مایا همزمان:جئون جونگکوک!

+*سکوت*

مایا:پس درست حدس زدیم

نمیدونستم اون لحظه چی بگم...فکرم خیلی پیشش درگیر بود

دخترا بریم بخوابیم صبح باید بریم دانشگاه

"صبح روز بعد"

توی کلاس نشسته بودیم و هنوز اسنادمون نیومده بود...همه سالن داشتن راجب من پچ پچ میکردن...در کمال تعجب جونگکوک بدون هیچ ماسک و کلاه و پوششی که چهره‌اش رو بپوشونه وارد شد...سمتم اومد قلبم کم کم نزدیک بود از حدقه بزنه بیرون!...اروم اومد نزدیکم و مچ دستم رو محکم گرفت و از سالن من رو بیرون برد

+هی چیکار میکنی!

_چرا میزاری انقدر راحت پشت سرت حرف بزنن؟!

+من مشکلی با این موضوع ندارم تو چرا داری؟

_چون دوستت دارم!

تا این از دهنش پرید چشمام گرد شد...رنگم پرید و زبونم بند اومد!انگاری لال شده بود...تازه وقتی به خودش اومد مچ دستم رو ول کرد و چند تا نفس عمیق کشید

_همینی که شنیدی...خواستی باور کن نخواستی هم نکن

هنوز هم قابلیت حرف زدن نداشتم...یهو از کنارم رد شد...وارد سالن کلاسمون شد کیف و وسایلم رو برداشت و دوباره برگشت سمتم،مچ دستم رو گرفت و من رو پشت سر خودش کشید

+ج...جونگ...جونگکوک

_بله...

+راستش...فکر...فکر کنم که...فکر کنم که...

_چرا زبونت بند اومده حرف بزن دیگه!

+این...این حس...این حس متقابل باشه

جونگکوک ساکت شد...چند لحظه فقط بهم خیره شد...بعد یهو جلوی اون همه دانشجو و ادم صورتم رو نزدیک اورد و بوسید

نفسم بند اومده بود...هیچ حرفی نمیتونستم بزنم...بوسه‌اش انقدر عمیق و واقعی و احساسی بود که جون تو بدنم نزاشته بود...وقتی ازم جدا شد رنگ از صورتم پریده بود...یهو کل سالن با صدای دست و جیغ و هورا پر شد

+ت...تو...تو الان...الان چیکار کردی؟!

_کاری که توی چنین مواقعی باید انجام بشه‌‌‌...درسته؟
▪︎▪︎این داستان ادامه دارد▪︎▪︎