رمان زندگی سیگاری قسمت ( 97)
زندگی سیگاری
الفرد از پله ها اومد پاین و پوزخندی زد و گفت
بهم خوشامد نمی گیدا
با حرص نگاهش کردم
اروان یهو کبود شد و داد زد
حرومزاده
ایوار گردنش و کج کرد و گفت
جریان چیه ... چه داداشی
با ترس به ایوار خیره شدم که اروان داد زد
خبر نداری ایوار خبر نداری بزار بهت بگم تا یادت بیاد . این حیوون این کثافت به مادرت به مادرمون تجاوز کرد.
... بابا مون و کشت و من و تو رو جدا کرد گند زد به زندگیمون.
یهو داد زد
ازمون هیولا ساخت......
با بهت و حیرت نگاهشون میکردم ... مگه میشد ......
خود ایوارم مبهوت بود بی حالت زل زده بود به اروان
اروان نفس نفس زنان داد زد
من تورو می کشم ....
و خیز برداشت سمت الفرد که یهو گوشی رو به سمت اروان گرفت
زندگی سیگاری
رفت و گفت
یه چیزی و یادت نرفته پسرا
ار آن با چشمایی به رنگ خون سرجاش ایستاد که الفرد گفت
اگه یادت باشه اون اوایل که همراز و دزدیدین به تراشه تو شونش جاسازی کردید ... درست کمی اون ور تر از خال کوبیش
اون تراشه همراز و میکشه اگه من بخوام...
اروان خشک زده موند و من از اون بدتر ناخدا گاه دستم رفت سمت شونم و چشمام پر اش شد ... اخه مگه میشد ...
ایوار یهو سر بلند کرد و گفت
تو ... به... مادر ... من تجاوز کردی
نگاه غرق لذت الفرد تو یه لحظه پر ترس شد ...
ایوار نگاه بارونی و چاله وارش و به الفرد دوخت و با صدای گرفته ای گفت
ش.. شما من و کور کردید
رنگ الفرد پرید و با حیرت به ایوار نگاه کرد
ایوار - من بعد بیست و هفت سال باید بدونم داداش دارم .....
یهو با پاش میز جلوشو چپ کرد و داد زد
که مادر داشتم ... که پدر داشتم ....
یهو اروم شد اما ... ارومی ایوار یعنی طوفان
زندگی سیگاری
سرش و بلند کرد از روی میز کنارش آب و برداشت و خالی کرد رو صورتش و با استینای کافشنش محکم کشید رو پیشونی خونیش و پاک کرد
اون قدر محکم کشید که من به جاش دردم گرفته بود قلبم برای دل اروان و ایوار اتیش گرفته بود دو تا داداش که
اون قدر سختی کشیده بودن که حتی نمی تو نستن همو بقل کنن
با بغض نگاهش کردم... اروانم رو صندلی نشسته بود و الفرد هنوزم با ترس به ایوار نگاه می کرد
ابوار که مارو با چون همراز تهدید می کنی .
الفرد اب دهنش و با سر و صدا قورت داد و گفت
رعیس بزرگ تو راهه ایوار اشتباهی نکن
ایوار نیش خندی زد و گفت
اشتباه..
برگشت سمتم و گفت
ببین داره میگه اشتباه نکنم.
یهو نشست پشت میز و سرش و انداخت پایین ... یهو سرش و جوری ترسناک و اروم بلند کرد که سرجام خشکم زد . نه این که قرمز و کبود باشع و اینا نه فقط نگاهش باز ایواری شده بود
رو به اروان گفت
تو هم بشین....... داداش
اروان کلافه به ایوار نگاهی انداخت و پشت میز نشست دوتاشن با نفرت و ترسناک به الفرد نگاه می کردن ... قرار بور چی بشه...
رعیس بزرگ که می گفتن کی بود ....
این زندگی سیگاری کی تموم میشد !
الفرد از پله ها اومد پاین و پوزخندی زد و گفت
بهم خوشامد نمی گیدا
با حرص نگاهش کردم
اروان یهو کبود شد و داد زد
حرومزاده
ایوار گردنش و کج کرد و گفت
جریان چیه ... چه داداشی
با ترس به ایوار خیره شدم که اروان داد زد
خبر نداری ایوار خبر نداری بزار بهت بگم تا یادت بیاد . این حیوون این کثافت به مادرت به مادرمون تجاوز کرد.
... بابا مون و کشت و من و تو رو جدا کرد گند زد به زندگیمون.
یهو داد زد
ازمون هیولا ساخت......
با بهت و حیرت نگاهشون میکردم ... مگه میشد ......
خود ایوارم مبهوت بود بی حالت زل زده بود به اروان
اروان نفس نفس زنان داد زد
من تورو می کشم ....
و خیز برداشت سمت الفرد که یهو گوشی رو به سمت اروان گرفت
زندگی سیگاری
رفت و گفت
یه چیزی و یادت نرفته پسرا
ار آن با چشمایی به رنگ خون سرجاش ایستاد که الفرد گفت
اگه یادت باشه اون اوایل که همراز و دزدیدین به تراشه تو شونش جاسازی کردید ... درست کمی اون ور تر از خال کوبیش
اون تراشه همراز و میکشه اگه من بخوام...
اروان خشک زده موند و من از اون بدتر ناخدا گاه دستم رفت سمت شونم و چشمام پر اش شد ... اخه مگه میشد ...
ایوار یهو سر بلند کرد و گفت
تو ... به... مادر ... من تجاوز کردی
نگاه غرق لذت الفرد تو یه لحظه پر ترس شد ...
ایوار نگاه بارونی و چاله وارش و به الفرد دوخت و با صدای گرفته ای گفت
ش.. شما من و کور کردید
رنگ الفرد پرید و با حیرت به ایوار نگاه کرد
ایوار - من بعد بیست و هفت سال باید بدونم داداش دارم .....
یهو با پاش میز جلوشو چپ کرد و داد زد
که مادر داشتم ... که پدر داشتم ....
یهو اروم شد اما ... ارومی ایوار یعنی طوفان
زندگی سیگاری
سرش و بلند کرد از روی میز کنارش آب و برداشت و خالی کرد رو صورتش و با استینای کافشنش محکم کشید رو پیشونی خونیش و پاک کرد
اون قدر محکم کشید که من به جاش دردم گرفته بود قلبم برای دل اروان و ایوار اتیش گرفته بود دو تا داداش که
اون قدر سختی کشیده بودن که حتی نمی تو نستن همو بقل کنن
با بغض نگاهش کردم... اروانم رو صندلی نشسته بود و الفرد هنوزم با ترس به ایوار نگاه می کرد
ابوار که مارو با چون همراز تهدید می کنی .
الفرد اب دهنش و با سر و صدا قورت داد و گفت
رعیس بزرگ تو راهه ایوار اشتباهی نکن
ایوار نیش خندی زد و گفت
اشتباه..
برگشت سمتم و گفت
ببین داره میگه اشتباه نکنم.
یهو نشست پشت میز و سرش و انداخت پایین ... یهو سرش و جوری ترسناک و اروم بلند کرد که سرجام خشکم زد . نه این که قرمز و کبود باشع و اینا نه فقط نگاهش باز ایواری شده بود
رو به اروان گفت
تو هم بشین....... داداش
اروان کلافه به ایوار نگاهی انداخت و پشت میز نشست دوتاشن با نفرت و ترسناک به الفرد نگاه می کردن ... قرار بور چی بشه...
رعیس بزرگ که می گفتن کی بود ....
این زندگی سیگاری کی تموم میشد !
- ۲.۷k
- ۱۵ تیر ۱۴۰۴
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط