p18من جزو خاطرات بدت بودم؟
پارت 18
من جزو خاطرات بدت بودم؟
خب اول دوزتان ی معذرت خواهی بدهکارم بهتون....همونطور ک میدونید فصل مدارسه و منم امسال انتخاب رشته دارم و کسایی هم ک خانواده هاشون فرهنگی ان میدونن ک چقدر سختگیرن نسبت ب گوشی و اینا .....و اینکه هفته ی پیش خواستم اپ کنم ولی بازم این ویسگون بی صاحاب قاط زده بود ...ب هر حال ببخشید و الان دارم سر کلاس زبان براتون مینویسم....صفر شدم هم ب درک فق خودم موندم واقعا تهش باید چ غلطی کنم......نهایتش میرم نویسندگی میخونم واقعا...خب خب ...
------------------------------
(یونگی)
_سواا...
یهویی دیدم ک سوا پخش زمین شد ....(نمیدونم چرا الان وسط بدبختی و بیهوش شدن این تخم سگ و وسط زر زدنای معلمم سر کلاس خندم گرفته )اولش شوک بهش نگاه کردم .....بعدش وحشت سر تا پام روو گرفت ....سریع خم شدم و بلندش کردم....دوییدم سمت ماشین و اروم گذاشتمش توی ماشین...دور زدم و سریع خودم هم سوار شدم....ماشین رو روشن کردم و حرکت کردم....
-لطفا.....لطفا چیزیت نشه من تازه ب دستت اوردم ....نمیخوام دوباره از دستت بدم...
دستمو روی پیشونیش گذاشتم ....عین یخ بود ولی نفس میکشید ...
-لطفا سوا...لطفا
(بیمارستان...یونگی)
توی راهرو ی بیمارستان ب سمت میز پذیرش دوییدم....جسم بی جون سوا توی بغلم بود و هر لحظه بدنش سرد تر میشد ......
یهو یوری رو دیدم ...با دیدن سوا برگه ای ک دستش بود افتاد و دویید سمتم
-یوری ...لطفا...کمکش...
=چیکارش کردی؟
دیدم با عصبانیت دستشو روی پیشونی سوا گذاشت و با حس کردم سرمایی ک وجودشو میگرفت سریع چهره ش از عصبانیت ب وحشت تغییر کرد ....سریع ب پرستاری ک کنارش بود گفت برانکارد بیاره و من سوا رو روش گذاشتم ....
یوری و پرستار ها سریع ب بخش بردنش و من همونجا مثل بچه ای ک راهش رو گم کرده باشه ایستادم.....چرا اینجوری شد ....
رفتم کنار دیوار و نشستم روی زمین و سرمو توی دستام گرفتم....چرا یهویی اینجوری شد....
نمیدونم چند دقیقه بود ک اونجا مشستم ک دیدم یکی جلوم ایستاده...سرمو بالا اوردم ...یوری بود ....
=پاشو ...دکتر میخواد باهامون صحبت کنه....
سریع بلند شدم....ترس از اینکه قراره چی بشنوم داشت تمام وجودمو میخورد ...
-چی شده...
=فقط بیا...
از لحنش معلوم بود اصلا خبر خوبی نیست
من جزو خاطرات بدت بودم؟
خب اول دوزتان ی معذرت خواهی بدهکارم بهتون....همونطور ک میدونید فصل مدارسه و منم امسال انتخاب رشته دارم و کسایی هم ک خانواده هاشون فرهنگی ان میدونن ک چقدر سختگیرن نسبت ب گوشی و اینا .....و اینکه هفته ی پیش خواستم اپ کنم ولی بازم این ویسگون بی صاحاب قاط زده بود ...ب هر حال ببخشید و الان دارم سر کلاس زبان براتون مینویسم....صفر شدم هم ب درک فق خودم موندم واقعا تهش باید چ غلطی کنم......نهایتش میرم نویسندگی میخونم واقعا...خب خب ...
------------------------------
(یونگی)
_سواا...
یهویی دیدم ک سوا پخش زمین شد ....(نمیدونم چرا الان وسط بدبختی و بیهوش شدن این تخم سگ و وسط زر زدنای معلمم سر کلاس خندم گرفته )اولش شوک بهش نگاه کردم .....بعدش وحشت سر تا پام روو گرفت ....سریع خم شدم و بلندش کردم....دوییدم سمت ماشین و اروم گذاشتمش توی ماشین...دور زدم و سریع خودم هم سوار شدم....ماشین رو روشن کردم و حرکت کردم....
-لطفا.....لطفا چیزیت نشه من تازه ب دستت اوردم ....نمیخوام دوباره از دستت بدم...
دستمو روی پیشونیش گذاشتم ....عین یخ بود ولی نفس میکشید ...
-لطفا سوا...لطفا
(بیمارستان...یونگی)
توی راهرو ی بیمارستان ب سمت میز پذیرش دوییدم....جسم بی جون سوا توی بغلم بود و هر لحظه بدنش سرد تر میشد ......
یهو یوری رو دیدم ...با دیدن سوا برگه ای ک دستش بود افتاد و دویید سمتم
-یوری ...لطفا...کمکش...
=چیکارش کردی؟
دیدم با عصبانیت دستشو روی پیشونی سوا گذاشت و با حس کردم سرمایی ک وجودشو میگرفت سریع چهره ش از عصبانیت ب وحشت تغییر کرد ....سریع ب پرستاری ک کنارش بود گفت برانکارد بیاره و من سوا رو روش گذاشتم ....
یوری و پرستار ها سریع ب بخش بردنش و من همونجا مثل بچه ای ک راهش رو گم کرده باشه ایستادم.....چرا اینجوری شد ....
رفتم کنار دیوار و نشستم روی زمین و سرمو توی دستام گرفتم....چرا یهویی اینجوری شد....
نمیدونم چند دقیقه بود ک اونجا مشستم ک دیدم یکی جلوم ایستاده...سرمو بالا اوردم ...یوری بود ....
=پاشو ...دکتر میخواد باهامون صحبت کنه....
سریع بلند شدم....ترس از اینکه قراره چی بشنوم داشت تمام وجودمو میخورد ...
-چی شده...
=فقط بیا...
از لحنش معلوم بود اصلا خبر خوبی نیست
- ۲۵.۰k
- ۳۰ مهر ۱۴۰۲
دیدگاه ها (۱۶)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط