اون #قدیم ترا تلویزیون یه سری کارتون پخش میکرد که ماها ه

اون #قدیم ترا تلویزیون یه سری کارتون پخش میکرد که ماها هیچوقت نفهمیدیم آخرشون چیشد،
شروع میشد و یهو میدیدیم دیگه پخش نشد، پیگیر میشدیم، فکر میکردیم ساعتش عوض شده، سر ساعت مینشستیم و منتظر میشدیم اما خبری نبود، دیگه پخش نمیشد، لابد پیش خودشون میگفتن بچه‌س، نمیفهمه، چی حالیش میشه، یادش میره.
اما ما یادمون نمیرفت.
هنوزم که هنوزه یه علامت سوال ته کارتونای بچگیمون نشسته که بدونیم آخرش چی میشه، یه سریا که ماهواره داشتن میگفتن آخرشو دیدن.
میدونید، زندگی همیشه فرق داره، همه با هم برابر نیستن، مثلا میگن دیوید بکهام پول داده قسمت آخر میگ میگ رو برای بچه خودش بسازن.
که خوب احتمالا صدا و سیمای ما قد دیوید بکهام به ما بچه ها توجه نداشته. بگذریم!
ما همون نسلیم، نسلی که روزای کودکیش با کارتونای نیمه تموم گذشته، هیچ نقطه ای برای پایان علایقش نداشته.
لعنت به این نقطه ها!
چه انتظاری هست؟
نسلی که پایان رو یاد نگرفته، ازش بعیدم نیست که همه چیز رو ول کنه و یهو بذاره بره، چه انتظاری هست که رفتن و تمام کردن رو بلد باشه،
یاد گرفته که بی مرام باشه و منتظرت بذاره، مثل #گذشته و بلایی که سرش آوردن،
از شما هم انتظاری نیست عزیزم، همینطوری برو، فدای سرتون، عادت داریم!

#جواد_داوری