رمان عشق سیاه وسفید...~part: 39

کیونگ: احساس میکنم داری حرف اضافه میزنییییی(داد)
کیونگ: گمشو برووووو(دادو عصبانی)
(ا/ت گریه هاش بیشتر جاری میشه دیگه نمیتونه جلوی گریه هاشو بگیره و گریه ی ارومش به گریه های بلندتبدیل میشه و اون قلبش بود که اتیش گرفته بود....)(من قلبم با اینکه فیکه این داستان اتیش گرفت🙂💔چه برسع بخوام حضوری و در واقعیت اونجا باشم....)
(کیونگ با بی محلی و قدم های محکمو درشت میره اتاقش و محکم درو میبنده.... همه ندیمه ها بعد از کلی سر. صدا پا میشن بیان ببین چه خبره حتی سینو هم بینشون بود....)
(سینو سر خدمتکار بود...)
سینو: بچه ها برید بخوابید شماها نیاید...
سینو: برید دیگههه...!
(سینو گفت برن تا اونجا شلپغ نشه و کیونگ عصبانی نشه و یهو نیاد... ا/ت همونجوری داشت گریه میکرد از ته دلش بلنددددد سینو ا/ت روی سینش میخوابونه و عین یه مادر بهش میگه)
سینو: اخخ عزیزم فدات بشم گریه نکن....
(اشکاشو پاک میکنه و ا/ت اروم تر میشه و اروم گریه میکنه میبرتش اتاق خود ا/ت مینشونتش رو تخت و خودش پایین تخته دستاشو گرفته و ازش میپرسه...)
سینو: ا/ت چیشد؟! بگو تا خالی شی....
ا/ت: ر.. راستش(گریه اروم)
ا/ت: کیونگ...................*******************(همچیو واسش توضیح میده...)
(سینو از تعجب چشماش گرد شده و دستشو از دست ا/ت خارج میکنه میزاره رو دهنش و میگه...)
سینو: ب.. باورم نمیشه....
ا/ت:(سرشو انداخته پایین و همچنان گریه... ولی باز سینو بهش امید میده و یه دستمال تمیز از جیبش در میاره و میده به ا/ت....)
سینو: بگیرش دیگه گریه نکن....
(ا/ت دستمالو میگیره و با بالا پایین کردن گردنش حرفو تائید میکنه)
.. ★
.. ★
.. ★
𝒲𝒽𝓎 𝓈𝑜𝓂𝑒𝓉𝒾𝓂𝑒𝓈 𝓉𝒽𝑒 𝓅𝓁𝒶𝒸𝑒 𝑜𝒻 𝓁𝑜𝓋𝑒 𝒸𝒽𝒶𝓃𝑔𝑒𝓈?! ❤️‍🩹🦩☃️