دختری که نباید وجود میداشت
دختری که نباید وجود میداشت
قسمت چهارم
آلیس چند قدم عقب رفت.
«نه... این امکان نداره! شما دارید دروغ میگید!»
الکساندر بدون اینکه نگاهش را از او بردارد، گفت:
«میدونم باورش سخته. اما بهتره قبل از اینکه دیر بشه، همهچیز رو بدونی.»
آلیس دفتر خاطرات را محکم در دست گرفت.
«پس چرا الین منو بزرگ کرد؟ چرا همه بهم گفتن اون مادرمه؟»
الکساندر نفس عمیقی کشید.
«چون الین خواهر من بود. اون تو رو از بیمارستان بیرون برد تا از دست آدمهایی که دنبالت بودن نجاتت بده.»
«چه آدمهایی؟ چرا دنبال من بودن؟»
مرد سکوت کرد.
آلیس فریاد زد:
«من حق دارم بدونم! تمام زندگی من دروغ بوده!»
الکساندر به سمت کمد قدیمی رفت و جعبهای فلزی از داخل آن بیرون آورد.
«این رو الین برای تو گذاشته بود.»
در جعبه را باز کرد. داخل آن یک عکس، یک شناسنامهی قدیمی و یک نوار ضبطصوت بود.
آلیس شناسنامه را برداشت.
نام: آلیس وینتر.
نام پدر: الکساندر وینتر.
نام مادر: الین وینتر.
اما تاریخ تولد خالی بود.
«چرا تاریخ تولدم ثبت نشده؟»
الکساندر گفت:
«چون روز تولدت، اتفاقی افتاد که هیچکس نتونست توضیحش بده.»
آلیس به او خیره شد.
«چه اتفاقی؟»
پیش از آنکه مرد جواب بدهد، صدای زنگ تلفن قدیمی اتاق بلند شد.
هر دو به سمت تلفن برگشتند.
الکساندر رنگش پرید.
«این تلفن نباید کار کنه...»
آلیس گوشی را برداشت.
صدای زنی آشنا از آن طرف خط آمد:
«آلیس؟ عزیزم، از اون عمارت بیا بیرون. همین الان!»
آلیس مادرش را شناخت.
«مامان؟ تو از کجا میدونی من اینجام؟»
زن با صدایی وحشتزده گفت:
«چون اون مردی که کنارت ایستاده، پدرت نیست...»
تماس قطع شد.
آلیس آهسته گوشی را پایین آورد.
الکساندر هنوز به او نگاه میکرد.
این بار هیچ لبخندی روی صورتش نبود.
پایان قسمت چهارم
قسمت چهارم
آلیس چند قدم عقب رفت.
«نه... این امکان نداره! شما دارید دروغ میگید!»
الکساندر بدون اینکه نگاهش را از او بردارد، گفت:
«میدونم باورش سخته. اما بهتره قبل از اینکه دیر بشه، همهچیز رو بدونی.»
آلیس دفتر خاطرات را محکم در دست گرفت.
«پس چرا الین منو بزرگ کرد؟ چرا همه بهم گفتن اون مادرمه؟»
الکساندر نفس عمیقی کشید.
«چون الین خواهر من بود. اون تو رو از بیمارستان بیرون برد تا از دست آدمهایی که دنبالت بودن نجاتت بده.»
«چه آدمهایی؟ چرا دنبال من بودن؟»
مرد سکوت کرد.
آلیس فریاد زد:
«من حق دارم بدونم! تمام زندگی من دروغ بوده!»
الکساندر به سمت کمد قدیمی رفت و جعبهای فلزی از داخل آن بیرون آورد.
«این رو الین برای تو گذاشته بود.»
در جعبه را باز کرد. داخل آن یک عکس، یک شناسنامهی قدیمی و یک نوار ضبطصوت بود.
آلیس شناسنامه را برداشت.
نام: آلیس وینتر.
نام پدر: الکساندر وینتر.
نام مادر: الین وینتر.
اما تاریخ تولد خالی بود.
«چرا تاریخ تولدم ثبت نشده؟»
الکساندر گفت:
«چون روز تولدت، اتفاقی افتاد که هیچکس نتونست توضیحش بده.»
آلیس به او خیره شد.
«چه اتفاقی؟»
پیش از آنکه مرد جواب بدهد، صدای زنگ تلفن قدیمی اتاق بلند شد.
هر دو به سمت تلفن برگشتند.
الکساندر رنگش پرید.
«این تلفن نباید کار کنه...»
آلیس گوشی را برداشت.
صدای زنی آشنا از آن طرف خط آمد:
«آلیس؟ عزیزم، از اون عمارت بیا بیرون. همین الان!»
آلیس مادرش را شناخت.
«مامان؟ تو از کجا میدونی من اینجام؟»
زن با صدایی وحشتزده گفت:
«چون اون مردی که کنارت ایستاده، پدرت نیست...»
تماس قطع شد.
آلیس آهسته گوشی را پایین آورد.
الکساندر هنوز به او نگاه میکرد.
این بار هیچ لبخندی روی صورتش نبود.
پایان قسمت چهارم
- ۹۹
- ۲۶ آبان ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط