" آکرازیا "

" آکرازیا "

پارت 26


همشون با حس کردن رایحه ش ایستادن ولی با کمی دقت
فهمیدن که تهیونگ آلفا نیست و امکان نداره همچین بویی بده.
یک بوی سلطنتی خیلی کمیابه و اون به هیچ وجه پتانسیل
سلطنتی بودن رو نداشت.
بتا با حس کردن نگاه هاشون چشم هاش رو برای بار هزارم در
روز چرخوند و درست زمانی که جونگکوک وارد اتاق شد به
سمتش چرخید.
- چند بار بهت بگم که بوی لعنتیت رو روی من جا نزار؟
تهیونگ با عصبانیت غرید و آلفا بیخیال شونه هاش رو بالا
انداخت.
- برای خودت بهتره! دلت میخواد این همه آلفا بهت نگاه کنن؟
حداقل الان فکر میکنن متعلق به کسی هستی و کمتر اذیت
میشی.
آلفا کیفش رو از دست تهیونگ گرفت و به داخل لاکرش هل داد.
کاملا حق رو به خودش میداد و به نظرش خیلی هم داره
مهربونیش رو نشون میده.
نمیدونست از کی تا حالا به اینکه کسی بخواد تهیونگ رو اذیت
کنه اهمیت میده ولی در هر صورت هیچ چیز نمیتونه جلوی نیت
خیر جناب جئون رو بگیره.
تهیونگ بی اعصاب از توی کیف جونگکوک عطری رو بیرون
کشید و روی بدنش خالی کرد که بعضی از آلفا ها به خاطر
رایحه ی تندش به سرفه افتادن.
بتا عادت داشت برای این مواقع کیف جونگکوک رو با لوازمی که
فکر میکرد نیازش میشه پر کنه و شاید فقط یک بیستم کیف رو
وسایل ضروری گرفته بود! بقیه ش پر از وسایل هایی بود که شاید
سال در ماه بهش نیاز پیدا میکردن.
- این هم ایده ی خوبیه. انقدر بوی بد و تندی میده که همه ی آلفا
ها ازت متنفر میشن و تا آخر عمرت بدون جفت میمونی!
جونگکوک با نیشخندی زمزمه کرد و بطری آبش رو برداشت و
بی توجه به تهیونگ از رختکن خارج شد. سعی کرد به آلفا ها
هیچ توجه ی نکنه و فقط سویشرتش رو دربیاره و عضله های
بازوش رو به نمایش بزاره.
نمیفهمید که چرا جونگکوک عادت داره هی اون رو به آلفا ها
ربط بده در صورتیکه تهیونگ شاید دنبال یک امگا میبود!
به قول خودش تهیونگ اصلا ظریف نیست. درسته؟
از رختکن بیرون رفت و نگاه بقیه رو نادیده گرفت. بوی عطرش
پخش شده بود و باعث میشد صورت آلفا ها جمع بشه.
سعی کرد خودش رو ریلکس نشون بده و اول دنبال جونگکوک
گشت و وقتی اون رو دید که داره گرم میکنه خیالش راحت شد و
به سمت دستگاه هایی رفت که خودش میخواست استفاده کنه.
مشغول گرم کردن شد و این مابین متوجه شد که آلفا های
دورش به خاطر اون بوی لعنتی ازش فاصله میگرفتن و به اون
درست شبیه یک ویروس کشنده ی متحرک نگاه میکردن.
آهی کشید و همچنان خودش رو آروم نشون داد ولی خیلی طول
نکشید که آلفای بزرگی در حالی که ماسک گذاشته بود جلو اومد و
از تهیونگ خواست تکون نخوره و ورزشش رو متوقف کنه تا با هم
حرف بزنن.
- بله؟
دست به siنه مقابلش ایستاد. آلفا خیلی قد بلند بود و حتی اگه
جونگکوک هم مقابلش می ایستاد مجبور بود سرش رو کاملا بالا
بگیره و بهش نگاه کنه.
- متاسفم ولی رایحه تون باعث میشه تمرکز ورزشکار ها بهم
بریزه.
با شنیدن حرف آلفا ابرو هاش رو به بالا هل داد. نمیخواست
دردسر درست کنه پس فقط باشه ی کوچیکی گفت و با
چرخوندن چشم هاش دوباره به سمت رختکن قدم برداشت.
نمیدونست باید از چه لباسی استفاده کنه چون موقع برگشت
فقط میخواست سویشرتش رو بپوشه ولی با این اوصاف انگار
مجبور بود کمی زودتر از باشگاه بیرون بزنه.
- تو حق نداری آلفا های من رو سرخود این طرف و اون طرف
ببری!
صدای غرشی رو شنید و با تعجب روی پاشنه ی پاهاش چرخید و
به ورودی سالن نگاه انداخت. جمعیت بزرگی از آلفا ها اونجا
ایستاده بودن و توجه کل سالن بهشون جلب شده بود.
- به کی دستور میدی؟ من دانشجو هام رو هر جا بخوام میبرم!
در حدی نیستی که به من دستور بدی!
آلفایی از بین جمعیت فریاد کشید. تهیونگ کنجکاو با خنده ی
بزرگی به طرف اون ها قدم برداشت. از دیدن دعوا لذت میبرد و
چه بهتر اگه دعوا بین آلفا ها باشه؟
- من امروز تاکید کردم که آلفا ها به خاطر رعایت نکردن قانون
ها باید تنبیه شن و بمونن توی آکادمی! و تو برداشتی و
آوردیشون اینجا؟ چرا به حرف های من احترام نمیزاری؟


:)