در گلویم غمِ صد چلچله‌ی گریان

در گلویم غمِ صد چلچله‌ی گریان
💙 است ......
💙 دورِ من هیچ‌کسی جز خودِ تنهایی
💙 نیست ....
💙 وقت ویران شدنم محو تماشا
💙 نشوید........
💙 به خدا ، گریه‌ی یک کوه تماشایی
💙 نیست ......
‍ گفتم بمان تا قلبِ خسته جان بگیرد
بار دگر این عاشقی سامان بگیرد
شاید بخندی با صدای خنده هایت
دلواپسی‌ های دلم پایان بگیرد
قلبی که تنها درد او زخم جدائیست
باید بخندی تا زِ غم تاوان بگیرد
دور از تو ماندن امتحانی سخت بوده
با بودنت شاید کمی آسان بگیرد
آشوب قلبم حاصل طغیان یاری ‌ست
یاری که درد از خنده اش درمان بگیرد
امشب دلم با خاطراتت زیر و رو شد
ایکاش میشد نم نمِ باران بگیرد
من ماندم و یک شهرِ خالی از صدایت
باید بخندی تا دلِ دنیا نگیرد