«معشوق سابق» پارت سیزده

~~~

با جیسونگ هماهنگ کرده بود تا به کافه بیایند، مثل همیشه جیسونگ دیر کرده بود و به فلیکس پیام داده بود: تو سفارش بده تا من برسم».
فلیکس یک میز دو نفره را انتخاب کرد و نشست. مِنو را اسکن کرد و برای خودش مثل همیشه یک قهوه ی مخصوص و برای جیسونگ یک شیک شکلات سفارش داد.
گوشی اش را پس از سفارش کنار گذاشت و به دکوراسیون کافه نگاهی انداخت. همیشه به این کافه می آمد.
کنجکاوانه به دور و بر کافه نگاه میکرد که ناگهان با صحنه ای که دید دستانش یخ کرد، هیونجین را دیده بود، اما تنها نبود، یک دختر جوان و زیبا هم کنارش بود.
زیر لب غرید: چرا دقیقا امروز که تصمیم گرفتم فراموشت کنم؟ چرا یه روز دیگه با دوست دخترت قرار نذاشتی؟ چرا تو این کافه؟ لعنت بهت... از اولشم همه حرفات دروغ بود آره؟ بیچاره دختره که گول تورو خورده.

~~~
_تو چی میدونی؟
گلوریا با لبخندی شیطنت آمیز گفت: نکنه فرشته ات اونه؟... باید بگم... واقعا سلیقه ی عجیبی داری هیونی.»
هیونجین که آن لحظه فقط دلش فلیکس را میخواست با نگاهی سرد گفت: تمومش کن، دلم نمیخواد حرفای احمقانه ات رو بشنوم.
هیونجین دوباره نگاهی به فلیکس انداخت، دقیقا دو میز آن ور تر از میز هیونجین نشسته بود.
در همان لحظه فلیکس هم نگاهش به هیونجین افتاد، چشم در چشم، اما فلیکس طوری بی تفاوت رفتار کرد که انگار هیونجین غریبه ای بیشتر نیست، پشت چشمی نازک کرد و سرش را با تلفن همراهش گرم کرد.
هیونجین انتظار داشت فلیکس حداقل لبخندی مصنوعی بزند، اما چهره ی فلیکس با دیدن هیونجین ذره ای تغییر هم نکرد.
انگار برای فلیکس، هیونجین حالا یک صندلی خالی بود میان جمعیت.
اما با وجود همه ی این ها هیونجین هنوز نگاهش به فلیکس بود.

~~~

جیسونگ با نشاط و انرژی مثبت وارد کافه شد، بین میز ها دنبال فلیکس گشت که بالاخره میزی که فلیکس روی آن نشسته بود را پیدا کرد، به سمتش رفت و نشست.

_هـی سلام فلیکس، چطوری؟
+سلام، ممنون خوبم، تو خوبی؟
_چرا انقد پوکری؟ راستی یه معذرت خواهی بابت اون روزی که سرم داد زدی بهم بدهکاری هاا=)
+جیسونگ یه کاری بگم، نه نمیگی؟
جیسونگ با چشم هایی که در آنها پر از علامت سوال شده بود به فلیکس نگاهی کرد و گفت: بگو ببینم، چیشده؟
فلیکس که میدانست جیسونگ قبول میکند گفت: ببین، هیونجین دقیقا دو تا میز عقب تر با یه دختره که نمیتونم دقیق قیافشو ببینم نشسته، مدام داره بهم نگاه میکنه ولی خب برام مهم نیس، حالا من ازت میخوام در حد پنج دقیقه نقش دوست پسرمو بازی کنی، قبوله؟
جیسونگ اولش کمی شوکه شد اما بعد از درنگ کوتاهی گفت: باشه قبوله، ولی در ازای چی برات این کار رو بکنم جناب؟
فلیکس با نگاهی شیطنت آمیز گفت: شام مهمون من.
جیسونگ که نمیتوانست در مقابل غذا مقاومت کند سریعا سرش را به نشانه قبول کردن درخواست تکان داد و گفت: بزن بریم.
فلیکس با صدایی نسبتا بلند به جیسونگ گفت: بیبی، برات شیک شکلات سفارش دادم، دوس داری؟
هیونجین که تمام حواسش به آن میز بود، با شنیدن کلمه ی «بیبی» سریعا جوش آورد، اما تلاش کرد واکنشی نشان ندهد.
جیسونگ در جواب به فلیکس با ناز گفت: هرچی تو برام سفارش دادی باشی خوشمزه اس. به هر حال نباید رو حرف ددی حرف باشه مگه نه؟
فلیکس که خودش هم از شرایط خنده اش گرفته بود، سریعا خودش را جمع کرد و گفت: خوبه سنجاب کوچولو.»
هیونجین طاقت نمیاورد، نمیتوانست این جملات را حضم کند.
فلیکس که متوجه حرص هیونجین شد، از نقشه اش راضی بود.
هیونجین دنبال فرصت بود تا تنهایی فلیکس را ببیند، تا اینکه جیسونگ بلند شد تا به سرویس بهداشتی برود.
هیونجین با عجله به گلوریا گفت: من برمیگردم، یه کار واجب دارم.
سریعا به سمت میز فلیکس با نگاهی آتشین و قدم هایی ترسناک راه افتاد، بدون اجازه نشست پشت میز و گفت: خوب لاس میزنی با سنجاب کوچولوت.»
فلیکس سرش را از موبایل بیرون آورد و با لحنی سرد گفت: اولا فکر نمیکنم به شما مربوط باشه، دوما کسی که با دوست دخترش اومده کافه تویی جناب، نه من.»
گلوریا از فرصت استفاده کرد و گوشی اش را از کیفش بیرون آورد و از زوایای مختلف از هیونجین و فلیکس سر یک میز عکس گرفت، نقشه اش به مرور با موفقیت انجام میشد.

~~~
منتظر حمایتت هستم بانو/جناب...✨🌚