{ love } part9
ا.ت pov
قرار بود منم همراه با تهیونگ اول برم ساختمانی که محل کارش بود بهم نشون بده بعد برم مدرسه و بعد برم دانشگاه
وقتی از ماشین پیاده شدیم نم نم بارون می‌بارید و خیلی شدید نبود
دوربین های زیادی با احترام سمتمون اومدن و شروع کردن به پرسیدن سوال و تهیونگ با جدیت جواب میداد و دستم که داخل دستش بود نوازش میکرد
"این بانویی که کنارمه در حال حاضر دوست دختر یا به نوبه‌ای نامزد منه . مادری برای همون فرزندی که سال ها قبل فرشته‌ی نجاتم از آشفتگی شد "
"کی میتونیم با نامزدتون مصاحبه‌ای داشته باشیم ؟"
هین اینکه جواب میداد خیلی آروم از پایین آستینش کشید و درش آورد
"خانوم کیم به زودی به عنوان همسرم کنارم حضور پیدا میکنه و علاوه بر اون اولین وکیل دایره اطرافم "
و کتش رو روی شونه من انداخت ، جنتلمن بودن تا کجا؟ فقط چون دستم سرد شده بود؟ کتش کمی برای خودش هم گشاد بود و این باعث می‌شد برام مثل اور کت ها وایسه ، چقد مامی شدم
"و این ینی شما تایم و افتخار خیلی زیادی برای صحبت باهاش دارید "
با احترام سرش رو خم کرد سمت دفترش رفت
"آقای کیم تو جنتلمن ترین و جذاب ترین و دلبر ترین همسر آینده‌ای هستی که یک نفر میتونه داشته باشه "
"شما هم شایسته ترین فردی هستی که میتونه کنارم فرار بگیره "
یک عالمه داخل دفترش صحبت کردین و همه جای اون مکان شرکت طور رو بهم نشون داد
"تهیونگا من باید برم مدرسه‌ی کایلی ، مراقب خودت باش ، خونه میبینمت"
"اول بوسم رو بده بعدش برو ، توهم خیلی مراقب خودت باش همراه با جان برو اون کت رو هم دوباره بنداز روی شونت "
"کت خودم هست عزیزم ، بارون داره شدید تر میشه با یه بلیز که نمیتونی بیای خونه"
"هر وقت رفتی خونه به جان یکی از کتامو بده بیاره تا خیالت راحت باشه هوم ؟ نگران نباش دخترم "
"م...من دخترتم؟ "
"همسرمی ، قلبمی ، روحمی ، دخترمم هستی چرا که نه قشنگم"
با یه لبخند و قلب لب تا لب پر از عشق از اونجا خارج شدم ، مردم بیرون با خوش رویی و احترام باهام رفتار میکردن و منم به طور مقابل همین کارو میکردم
با رسیدن به مدرسه‌ی مجلل و با شکوهی جان وایساد
" خانوم کیم مدرسه اینجاست "
"ممنونم "
تا خواستم پیاده بشم بدو بدو در باز کرد
"لازم نیست با من مثل آقای کیم رفتار کنی جان ، من دوست دخترشم ولی مقام بالایی ندارم که اینجوری واسه باز کردن در هول کنی "
"آقای کیم بهمون گفتن شما همسرشون ، قلبشون ، روحشون و دخترشون هستید و احترام و اهمیت به شما حتی از خودشونم واجب تره "
عالیه اقایه کیم ، اینجوری پیش بره توی مصاحبه ها هم پخشش میکنی . چرا که نه البته که خودمم میخوام
با همون لبخند وارد مدرسه شدم و زنگ تفریح بچه ها بود ، علاوه بر من پدر مادر هایی به سمت سالن اجتماعات میرفتن و منم خواستم برم که صورت آشنایی دیدم
"ماماننننن "
لبخند زدم و کمی دستام باز کردم تا بغلش کنم
"پرنسسم؟ چجوری منو بین بقیه شناختی ۰خنده۰"
"از موهات و کت بابایی "
"آخ خدا ، شیرین عسل من نمیخواد دوستاشو بهم معرفی کنه ؟"
تا خواست سمت دوستاش برگرده یه دختر کوچولو موچولو داد زد
"کایلی مامان نداره ، تو کی هستی؟"
"بهت گفتم مامان دارم اما باور نکردی حالا دیدی؟! "
بعد از اثبات اینکه من کیم و دیدن دوستای کایلی به سمت دفتر مدیریت رفتم
"پس شما خانوم زیبا باید همسر اقای رئیس‌جمهور باشین ۰لبخند هیز طور۰"
"در حال حاضر نامزدشون هستم ، کارتم رو بدین رفع زحمت میکنم جناب !"
دستم که سمتش دراز کرده بودم خواست به سمت لبش ببره که پس کشیدم
"همین الان بهتون گفتم کی هستم ، جای تعجب داره که متوجه نشدید . خودتون خوب میدونین که اگه آقای کیم بفهمه جرئت این نگاه و رفتار رو داشتی چه بلایی به سرت میاره "
با خارج شدن ار اونجا به سمت دانشگاه رفتم و بعد از اونجا ام خونه
قرار بود منم همراه با تهیونگ اول برم ساختمانی که محل کارش بود بهم نشون بده بعد برم مدرسه و بعد برم دانشگاه
وقتی از ماشین پیاده شدیم نم نم بارون می‌بارید و خیلی شدید نبود
دوربین های زیادی با احترام سمتمون اومدن و شروع کردن به پرسیدن سوال و تهیونگ با جدیت جواب میداد و دستم که داخل دستش بود نوازش میکرد
"این بانویی که کنارمه در حال حاضر دوست دختر یا به نوبه‌ای نامزد منه . مادری برای همون فرزندی که سال ها قبل فرشته‌ی نجاتم از آشفتگی شد "
"کی میتونیم با نامزدتون مصاحبه‌ای داشته باشیم ؟"
هین اینکه جواب میداد خیلی آروم از پایین آستینش کشید و درش آورد
"خانوم کیم به زودی به عنوان همسرم کنارم حضور پیدا میکنه و علاوه بر اون اولین وکیل دایره اطرافم "
و کتش رو روی شونه من انداخت ، جنتلمن بودن تا کجا؟ فقط چون دستم سرد شده بود؟ کتش کمی برای خودش هم گشاد بود و این باعث می‌شد برام مثل اور کت ها وایسه ، چقد مامی شدم
"و این ینی شما تایم و افتخار خیلی زیادی برای صحبت باهاش دارید "
با احترام سرش رو خم کرد سمت دفترش رفت
"آقای کیم تو جنتلمن ترین و جذاب ترین و دلبر ترین همسر آینده‌ای هستی که یک نفر میتونه داشته باشه "
"شما هم شایسته ترین فردی هستی که میتونه کنارم فرار بگیره "
یک عالمه داخل دفترش صحبت کردین و همه جای اون مکان شرکت طور رو بهم نشون داد
"تهیونگا من باید برم مدرسه‌ی کایلی ، مراقب خودت باش ، خونه میبینمت"
"اول بوسم رو بده بعدش برو ، توهم خیلی مراقب خودت باش همراه با جان برو اون کت رو هم دوباره بنداز روی شونت "
"کت خودم هست عزیزم ، بارون داره شدید تر میشه با یه بلیز که نمیتونی بیای خونه"
"هر وقت رفتی خونه به جان یکی از کتامو بده بیاره تا خیالت راحت باشه هوم ؟ نگران نباش دخترم "
"م...من دخترتم؟ "
"همسرمی ، قلبمی ، روحمی ، دخترمم هستی چرا که نه قشنگم"
با یه لبخند و قلب لب تا لب پر از عشق از اونجا خارج شدم ، مردم بیرون با خوش رویی و احترام باهام رفتار میکردن و منم به طور مقابل همین کارو میکردم
با رسیدن به مدرسه‌ی مجلل و با شکوهی جان وایساد
" خانوم کیم مدرسه اینجاست "
"ممنونم "
تا خواستم پیاده بشم بدو بدو در باز کرد
"لازم نیست با من مثل آقای کیم رفتار کنی جان ، من دوست دخترشم ولی مقام بالایی ندارم که اینجوری واسه باز کردن در هول کنی "
"آقای کیم بهمون گفتن شما همسرشون ، قلبشون ، روحشون و دخترشون هستید و احترام و اهمیت به شما حتی از خودشونم واجب تره "
عالیه اقایه کیم ، اینجوری پیش بره توی مصاحبه ها هم پخشش میکنی . چرا که نه البته که خودمم میخوام
با همون لبخند وارد مدرسه شدم و زنگ تفریح بچه ها بود ، علاوه بر من پدر مادر هایی به سمت سالن اجتماعات میرفتن و منم خواستم برم که صورت آشنایی دیدم
"ماماننننن "
لبخند زدم و کمی دستام باز کردم تا بغلش کنم
"پرنسسم؟ چجوری منو بین بقیه شناختی ۰خنده۰"
"از موهات و کت بابایی "
"آخ خدا ، شیرین عسل من نمیخواد دوستاشو بهم معرفی کنه ؟"
تا خواست سمت دوستاش برگرده یه دختر کوچولو موچولو داد زد
"کایلی مامان نداره ، تو کی هستی؟"
"بهت گفتم مامان دارم اما باور نکردی حالا دیدی؟! "
بعد از اثبات اینکه من کیم و دیدن دوستای کایلی به سمت دفتر مدیریت رفتم
"پس شما خانوم زیبا باید همسر اقای رئیس‌جمهور باشین ۰لبخند هیز طور۰"
"در حال حاضر نامزدشون هستم ، کارتم رو بدین رفع زحمت میکنم جناب !"
دستم که سمتش دراز کرده بودم خواست به سمت لبش ببره که پس کشیدم
"همین الان بهتون گفتم کی هستم ، جای تعجب داره که متوجه نشدید . خودتون خوب میدونین که اگه آقای کیم بفهمه جرئت این نگاه و رفتار رو داشتی چه بلایی به سرت میاره "
با خارج شدن ار اونجا به سمت دانشگاه رفتم و بعد از اونجا ام خونه
- ۶.۷k
- ۱۸ فروردین ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط
