بازی تلخ تکرار)p22

#part_22

…
بغلش کرد و زیر لب گفت : نمیتونی
کاترین که انگار درده سرش تازه داشت خودشو نشون میداد بی صدا با فشوردن چشماش رو هم تو بغلش موند..
گذاشتش روی صندلی جلو..بخاطر لباسی که تنش بود ممکن بود سردش بشه پس تصمیم گرفت کتی که همیشه پشت ماشین بود رو برداره و بندازه روش
کاترین بالاخره چشماشو از هم فاصله داد و چهره تهیونگ روبه روش دید..داشت کمربندش رو میبست
برای تهیونگ هم بهانه خوبی بود که از دسته اون ووک و اون مهمونی فرار کنه.
ماشین شروع به حرکت کرد،،کاترین با دیدن راهی که سمت عمارت میرفت خودشو بالا کشید…نمیخواست الان برگرده اونجا،حداقل با این سر و وضع نه

کاترین
–میشه..میشه لطفا نبریم خونه خودمون؟من نمیتونم اینجوری برگردم اونجا
بعده چند ثانیه بدون هیچ حرفی فرمون رو چرخوند و دور زد
خیالم راحت شد..برام مهم نبود کجا میبرتم چون شاید تو حال خودم نبودم
سکوت سنگینی بینمون بود..فقط صدای تپش قلبمو میشنیدم که نمی‌دونم بخاطره مستی بود یا…!
سرمو تکیه دادم به پنجره و بالاخره سکوت رو شکستم
–اگه میرفتم خونه یه فاجعه می‌شد،بابام..ایندفعه قطعا تبعیدم می‌کرد
خنده آروم و تلخی کردم.)
با ته مونده همون خنده که الان بیشتر غم تو صدام مشهود بود گفتم : میدونی چرا؟چون دفعه پیش تو خونه زندانیم کرد..مثلا به خیال خودش فکر کرد تنبیه شدم پس ایندفعه حتما تبعیدم می‌کرد
با لحن ملایمی گفت : نگرانت میشه
خنده بغض..مخلوطش چی می‌شد؟!همون…
سرمو تکیه دادم به صندلی و چرخیدم سمتش به نیم رخش خیره شدم،درست و واضح نگاش کردم
–نگرانه من؟!نه،،اون همیشه از چیزی که نتونه کنترلش کنه متنفر بوده،و من…از اون چیزام که هیچوقت درست کنترل نمی‌شدم.
نگاه کوتاهی بهم کرد..دیگه سردی نبود،،انگار تو چشماش یه درک خاموش بود!
–الان دیگه فکر میکنی اون دختره..
–اون دختره سرکش و خجالتی هستی!
لبخندی زدم از تشبیهش..سرکش و خجالتی