ایستادن اجبارکوه بود

ایستادن اجبارکوه بود
رفتن سرنوشت آب
افتادن تقدیر برگ
و صبر پاداش آدمی
پس بی هیچ چشم داشتی
حراج محبت کنیم
که همه مافقط خاطره ایم