نازنین چشم تمنای مرا یادت هست

نازنیـــــن، چشــم تمنــای مــــرا یـــادت هست؟
روز تشیــیع دلــــم، حال و هـــوا یـادت هست؟

بُهـــت چشــــمان مـــن آن روز تماشـایی بـــود
تو که میرفتی و من مانده به جا، یادت هست؟

بدتــــرین حادثـــه ی قــرن دلــــم، رفتــــن توست
تو کـــه تاریــخ همین واقعــــه را یـــــادت هست؟

بعــــد تو چهــره ی من آگهـــــــی ترحــیم است
بعــد تو مـــرده ام امـــا تو کجـــا یـــادت هست؟

روح آواره ی مـــن دربـــه در خاطـــــره هـــاست
راستـــی ذره ای از خاطــــــره ها یادت هست؟

روزگاریســـت که من رفتـــــه ام از یاد خـــــودم
تو بگـــو هیـــــچ مرا، اســــم مرا یــادت هست؟

رفتــه بـودی کـه بیـــایی نکــند یــادت رفــــت؟
حاضــرم شــرط ببنــدم به خــدا یـــادت هست...!