خستمـ..

خستمـ..
از همه چے.
ازاینکه هیچوقت هیچ کس حواسشـ بِمْ نبود..
هیچکس نگرانم نشد.
بود و نبودم واسه کسے فرقے نداشتـ..
خسته شدمـ.
از کسایے که تظاهر میکنن دوسم دارنـ...
اما هیچوقت نتونستن حرفامو از چشام بخوننـ...
خستم از دوستایے که رفیق نیمه راه بودنـ...
خستمـ ازاینکه شبا همش بغض کنمـ بعدشم با یه آهنگـ خودمو خفه کنمـ.
ازاینکه هے بگم قلب عزیزمـ خفه شو...
ازاینکه دیگه هیچے واسه از دست دادن ندارمـ..
دلخوشے که ندارمـ.
امید به زندگے همـ که اصلا نمیدونم چے هستـ.
قلبمم کهــــ..هــــه...یه فاتحه واسش بخونینــ..
ببخشید اگه همیــــشه اضافے امـ...
شایدمـ بهترهـ دیگهـ نباشمـ
کاش یه شب،بے صدا،لا به لای غــَمْ هام بمیرم